Uzasadnienie
Na podstawie tytułów wykonawczych wydanych przez P. S.A. w W. Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. prowadził wobec E.K., zwanego dalej "Skarżącym", postępowanie egzekucyjne w celu wyegzekwowania zaległości w płatności opłaty abonamentowej za okres od stycznia 2009 r. do sierpnia 2013 r.
W dniu [...] września 2014 r. (data nadania) Skarżący zwrócił się do Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej P. S.A. o wydanie z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów dokumentów na podstawie których wysunięto wobec niego roszczenia finansowe. Odpowiadając na podanie Dyrektor wystosował do Skarżącego pismo wyjaśniające datowane na [...] marca 2015 r. znak: [...].
Następnie Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność P. S.A. w sprawie jego wniosku o wydanie dokumentów twierdząc, iż żadnych odpisów nie otrzymał (pismo z dnia [...] października 2015 r.).
Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. Sąd wezwał Skarżącego do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej "k.p.a.", w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca to wezwanie została skierowana na wskazany przez Skarżącego adres do korespondencji i odebrana przez pracownika upoważnionego do jej odbioru w dniu [...] stycznia 2016 r. Odpowiedzi strona winna udzielić najpóźniej w dniu [...] stycznia 2016 r., tymczasem do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżący nie udzielił żądanej informacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona przed wyczerpaniem przysługujących Skarżącemu środków zaskarżenia.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie natomiast do brzmienia art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność o wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić w sytuacji, gdy Skarżący przed wniesieniem skargi skorzystał ze środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie Skarżący wniósł skargę na bezczynność P. S.A., jednakże w aktach administracyjnych brak jest pisma, które można potraktować jako zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa określone w art. 37 k.p.a. Skarżący nie odpowiedział także na wezwanie Sądu do wyjaśnienia, czy wniósł takie zażalenie.
W świetle powyższego Sąd uznał, że Skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 37 k.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu, zgodnie z art. 52 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i § 3 orzekł jak w sentencji postanowienia.