Uzasadnienie
W.S. (dalej jako: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Finansów w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a.").
Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2015 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku w kwocie 100,00 zł w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia wniosku.
W odpowiedzi Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 25 lutego 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, a rozpatrując sprzeciw od tego orzeczenia WSA w Warszawie, postanowieniem z 19 kwietnia 2016 r. utrzymał je w mocy.
Następnie, Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięciem z 23 marca 2018 r., sygn. akt I GZ 59/18 oddalił zażalenie na postanowienie z 19 kwietnia 2016 r.
Wobec powyższego, zarządzeniem z 8 października 2018 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 3 grudnia 2015 r. Doręczenie nastąpiło 16 października 2018 r. (dowód doręczenia – k. 160 akt sądowych).
Z informacji z rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie wynika, iż nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Natomiast zgodnie z art. 64 § 3 cytowanej ustawy, do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od wniosku, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.