Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 15 czerwca 2015 r. W. S. (dalej "wnioskodawca", "skarżący" lub "strona") wystąpił o wymierzenie Ministrowi Finansów (dalej "Minister" lub "organ") grzywny za niezastosowanie się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.").
Zarządzeniem z dnia 29 września 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku – w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona ustanowionemu przez skarżącego pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 5 października 2015 r. (k 50 akt sądowych).
Pismem z dnia 3 grudnia 2015 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 3 lutego 2016 r. referendarz sądowy odmówił stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, tj. w zakresie całkowitym poprzez odmowę zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmowę ustanowienia adwokata.
Skarżący wniósł sprzeciw na ww. postanowienie.
Po ponownym rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd postanowieniem z dnia 11 lipca 2017 r. odmówił stronie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący nie złożył zażalenia na to postanowienie. W konsekwencji zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2018 r. wezwano stronę do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 29 września 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania. Z informacji zawartej w piśmie Poczty Polskiej (k. 121 akt sądowych) wynika, że powyższe wezwanie strona odebrała w dniu 25 stycznia 2018 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał zatem w dniu 25 marca 2018 r.
Z informacji pochodzącej z rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 124 akt sądowych) wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 28 czerwca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie nieprzekazania przez organ skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Wniosek ten wszczyna postępowanie sądowe, a do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 63 i art. 64 § 3 p.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od wniosku przewodniczący wzywa wnioskodawcę do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni (albo dwóch miesięcy) od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, wniosek podlega odrzuceniu przez sąd.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że wnioskodawca wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny organowi w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie uiścił należnego wpisu. Nie uczynił tego również na wezwanie z dnia 10 stycznia 2018 r., które zostało mu skutecznie doręczone w dniu 25 stycznia 2018 r.
W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że mimo skutecznego wezwania skarżący nie uiścił wpisu od wniosku, stąd na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.