Postanowienie WSA w Warszawie z 24 marca 2010 r., V SO/Wa 2/10

Rozpoznanie

w dniu 24 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożonego przed wpłynięciem skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania

Sprawa

w sprawie o nadanie statusu uchodźcy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Sentencja

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

Uzasadnienie

Z. M. wystąpiła z wnioskiem o prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek został sporządzony na urzędowym formularzu PPF z 24 czerwca 2009 r. i złożony w Sekretariacie Rady do Spraw Uchodźców w dniu 30 czerwca 2009 r.

W dniu 27 stycznia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo wnioskodawczyni, w którym zwróciła się z prośbą o udzielenie informacji, czy toczy się postępowanie z jej skargi sporządzonej w dniu 18 marca 2009 r. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] marca 2009 r. o numerze [...]. Pismo to zostało przesłane – zgodnie z zarządzeniem z 28 stycznia 2010 r. o sygn. V KO/Wa 251/09 do organu. W odpowiedzi Rada do Spraw Uchodźców poinformowała, iż do dnia 4 lutego 2010 r. skarga Z. M. nie została złożona, natomiast w dniu 29 czerwca 2009 r. wpłynął do rady jedynie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Do pisma załączono wniosek sporządzony na formularzu PPF z 24 czerwca 2009 r.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni podała, iż zamieszkuje wraz z dwójką małoletnich dzieci w ośrodku dla cudzoziemców, nie posiada źródła dochodów, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych, natomiast posiada oszczędności pieniężne w wysokości 500 zł.

W uzasadnieniu podniosła, iż utrzymuje się pomocy socjalnej, zaś jej mąż korzysta z ochrony uzupełniającej oraz pomocy integracyjnej.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).

Wniosek jest zasadny, bowiem cudzoziemka nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż cudzoziemka nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym. Już sama okoliczność, iż zamieszkuje w ośrodku dla cudzoziemców i otrzymuje pomoc finansową od państwa polskiego świadczy o jej trudnej sytuacji materialnej. Wysokość poczynionych oszczędności również nie daje podstawy do uznania, iż wnioskodawczyni jest w stanie samodzielnie partycypować w kosztach sądowych, zważywszy na to, że na jej utrzymaniu pozostaje dwójka małoletnich dzieci.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.