Uzasadnienie
Pismem z 11 stycznia 2017 r. W.S. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym wniosek o wyłączenie części sędziów od rozpoznawania spraw, w których występuje w charakterze skarżącego przeciwko Ministrowi Finansów. Natomiast w piśmie datowanym na 21 stycznia 2017 r. rozszerzono wniosek o osobę sędziego WSA Piotra Kraczowskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy bądź też na wniosek strony.
Przyczyny wyłączenia z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 ww. ustawy i stanowią katalog zamknięty. Tym samym nie jest możliwym orzeczenie o wyłączeniu sędziego od orzekania w sprawie z mocy ustawy w przypadkach innych niż przewidziane przez ustawodawcę. Przesłanką wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. jest natomiast istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Jednakże każde merytoryczne rozpatrzenie skargi czy też wniosku poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności wniesienia. Stwierdzenie braku przesłanek dopuszczalności uniemożliwia nadanie żądaniu strony dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia.
Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie, ponieważ wniosek dotyczy sędziego Piotra Kraczowskiego, który od 1 września 2015 r. został delegowany do orzekania w pełnym wymiarze sesji w Naczelnym Sądzie Administracyjnym, zatem nie orzekał już w dacie zgłoszenia wniosku w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.