Uzasadnienie
Postanowieniem z 1 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GZ 234/18 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę Z. B. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 kwietnia 2018 r., sygn. akt I GZ 66/18 oddalającym zażalenie Skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 stycznia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 911/17. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GZ 234/18 jest prawomocne. W złożonym w dniu 23 sierpnia 2018 r. na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie "wznowienia postępowania sądowego Naczelnego Sądu Administracyjnego".
Na podstawie art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm); dalej: p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W postanowieniu z 17 października 2012 r. sygn. akt I OZ 776/12 (LEX nr 1269708) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że przez określenie "tok postępowania", zawarte w art. 243 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć tok postępowania sądowoadministracyjnego od chwili jego wszczęcia do prawomocnego zakończenia. Stwierdzenie prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie oznacza, że sprawa sądowoadministracyjna nie jest już sprawą rozpoznawaną przez sąd".
W niniejszej sprawie postępowanie sądowe zostało zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GZ 234/18, które jest prawomocne. Brak jest tym samym podstaw do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 249a p.p.s.a. jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. art. 249a p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji postanowienia.