Uzasadnienie
J. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, posiada mieszkanie o pow. 32,3 m2, działkę o pow. 454 m2, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, natomiast otrzymywał zasiłki okresowe z powodu długotrwałej choroby – wrzesień 2015 r. – 271 zł, październik 2015 r. – 315 zł. W uzasadnieniu przedstawił swoją sytuację życiową i majątkową podnosząc, iż z uwagi na stan zdrowia utrzymuje się z pomocy społecznej. Wnioskodawca wskazał nadto, iż zaciągnął pożyczki u znajomych i rodziny na zakup leków. Do wniosku załączył kopie zaświadczeń lekarskich oraz decyzji o przyznanych zasiłkach okresowych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Stosownie do treści przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Jednocześnie, osoba fizyczna może skorzystać z tej instytucji w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (art.246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawcy i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć należało, iż skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku z tytułu bezrobotności, zaś z uwagi na chorobę otrzymuje pomoc społeczną w formie zasiłków okresowych. Środki te w całości pożytkuje na niezbędne utrzymanie, a także na leczenie i rehabilitację. Wzięto także pod uwagę, iż nie posiada ruchomości, które mógłby spieniężyć, nie posiada również oszczędności, co przemawia za uznaniem, iż po opłaceniu wydatków niezbędnych dla utrzymania nie pozostają mu wolne środki na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.