Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2016 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego W. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, które zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2016 r., II GZ 428/16.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2016 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 lutego 2016 r. dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 2 miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 2 sierpnia 2016 r (k. 51).
Zażalenie (nadane w dniu 14 września 2016 r.) na powyższe zarządzenie wniósł skarżący zarzucając mu naruszenie art. 239 pkt. 1 lit. e p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) zwana dalej p.p.s.a., sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Na podstawie art. 197 § 2 powołanej ustawy do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie jest środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje ono od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; umorzenie postępowania; wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; odrzucenie skargi kasacyjnej; odrzucenie zażalenia; zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; ukaranie grzywną.
Zgodnie natomiast z art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
W związku z powyższym należy uznać, że na zarządzenie Przewodniczącego wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia, dotyczące uiszczenia opłaty sądowej zażalenie nie przysługuje, skoro przepisy ustawy p.p.s.a. w takim wypadku możliwości zaskarżenia nie przewidują. Zgodnie bowiem z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Od prawomocnych orzeczeń nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Zażalenie można wnieść tylko na nieprawomocne zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.
Nie ulega wątpliwości, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału dnia 11 lutego 2016 r. wzywające do uiszczenia wpisu stało się prawomocne wobec wydania przez NSA w dniu 10 maja 2016 r. postanowienia oddalającego zażalenie na to zarządzenie.
Przyjąć więc należy, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 czerwca 2016 r., wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 lutego 2016 r. ma wyłącznie charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11).
Wskazać też należy, iż wbrew stanowisku skarżącego zawartym w zażaleniu, wydane w sprawie zarządzenie Przewodniczącego z dnia 28 czerwca 2016 r. nie stanowi zarządzenia w rozumienia art. 227 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy zażalenie skarżącego jest niedopuszczalne i należało je odrzucić na podstawie art.178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.