Teza
- Podjęcie uchwały z naruszeniem wymogów art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 10 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz.U. nr 122 poz. 593/ odbiera jej prawną skuteczność, a w konsekwencji - stosownie do art. 2a ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym oraz o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. nr 4 poz. 8 ze zm./ w związku z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ odbiera temu Sądowi możliwość podjęcia uchwały stanowiącej odpowiedź na postawione pytanie prawne.
- Przedmiotem pytania prawnego winno być zagadnienie prawne postawione w sposób możliwie ogólny. Nie może to być "zapytanie" o treść rozstrzygnięcia organu odwoławczego.
W trybie cytowanego art. 2a ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (...) /także w trybie art. 18 ust. 2 nowej ustawy/, sąd administracyjny nie może zastępować organu odwoławczego, naruszyłby bowiem wówczas nie tylko przewidziany kodeksem postępowania administracyjnego tok kontroli instancyjnej, ale praktycznie odebrałby również stronie prawo do skargi.
- Uchwały Pełnego Składu Kolegium, podejmowane na podstawie art. 22 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, dotyczą sfery orzeczniczej Kolegium i w odróżnieniu od uchwał zgromadzenia ogólnego kolegium /art. 12 tej ustawy/ winny być dokumentowane w sposób przewidziany w procedurze administracyjnej dla orzeczeń.
Znaczy to, że muszą one wymieniać imiona i nazwiska członków kolegium podejmujących uchwałę i zawierać ich podpisy /art. 107 par. 1 Kpa/.
Na tej samej zasadzie muszą zawierać uzasadnienie.