Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 17 stycznia 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1/06

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Asesor WSA Piotr Borowiecki przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 17 stycznia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi W. P., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P.P.H. "[...]" z siedzibą w B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2005 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia - odrzucić skargę -

Uzasadnienie

Na mocy zaskarżonej decyzji z dnia [...] października 2005 r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania W. P., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P.P.H. "[...]" z siedzibą w B. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...] lipca 2005 r., Nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 6.000,- złotych - uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej nałożenia kry pieniężnej w wysokości 200,- złotych za wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych bez wymaganego oznakowania sztuki przesyłki i nałożył karę pieniężną w wysokości 2.000,- złotych ograniczając ją do wysokości 200,- złotych (punkt 1 decyzji) i trzymał w mocy decyzję organu I instancji w pozostałej części (punkt 2 decyzji). W treści decyzji organ odwoławczy pouczył skarżącego, iż na wydaną decyzję stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego.

Z akt sprawy wynika, iż zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 17 października 2005 r. (vide: dowód potwierdzenia odbioru – w aktach administracyjnych sprawy), a więc termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 16 listopada 2005 r.

Pomimo powyższego pouczenia o sposobie i terminie zaskarżenia decyzji organu II instancji, skarżący wniósł skargę na przedmiotową decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w dniu 17 listopada 2005 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym – k. 4 akt sądowoadministracyjnych), kierując ją na adres tego organu.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie do Sądu po terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 – dalej także: p.p.s.a.) skargę na decyzję organu administracji wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.).

Na podstawie dowodów znajdujących się w aktach sprawy administracyjnej należy uznać, że decyzja organu odwoławczego została prawidłowo doręczona stronie skarżącej w dniu 17 października 2005 r.

W konsekwencji stwierdzić należy, iż pomimo prawidłowego pouczenia przez organ, skarżący wniósł skargę na decyzję organu II instancji po upływie terminu do jej wniesienia, który w tym przypadku upływał w dniu 16 listopada 2005 r.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy zatem uznać, iż przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., z uwagi na jej wniesienie po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.