Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1011/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Andrzej Czarnecki przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 19 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Sprawa
w sprawie ze skargi T.D. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji

Uzasadnienie

Skarżący T. D., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W związku z brakiem uzasadnienia wniosku, Sąd zarządzeniem z dnia 28 czerwca 2010 r., wezwał skarżącego do wykazania w terminie 7 dni, okoliczności uprawdopodobniających konieczność wstrzymania wykonania decyzji. Wezwanie odebrano w dniu 6 lipca 2010 r., jednak do dnia 19 sierpnia 2010 r., mimo zakreślonego 7 – dniowego terminu, nie nadesłano odpowiedzi. Na marginesie należy wskazać, iż pismem z dnia 13 lipca 2010 r., skarżący wniósł o przedłużenie terminu nadesłania wymaganej dokumentacji do dnia 28 lipca 2010 r., z uwagi na urlop. Jednak mimo oświadczenia strony, dokumenty nie zostały nadesłane do Sądu, we wskazanym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3). Orzekając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005). Potwierdza to również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, w świetle którego brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Inicjatywa do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 138/04, nie publ.).

Należy podkreślić, iż samo oświadczenie skarżącego, iż uiszczenie kary pieniężnej spowoduje znaczną dolegliwość dla działania firmy, nie jest przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący ograniczył się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia o dużej uciążliwości nałożonej kary, nie odnosząc się natomiast do zarządzenia Sądu z dnia 28 czerwca 2010 r. Do Sądu nie dostarczono bowiem dokumentów świadczących o trudnej sytuacji osobistej czy też majątkowej strony skarżącej, stanowiącej przesłankę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z uwagi na powyższe należało orzec, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 25 stycznia 2011 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.