Uzasadnienie
Z. W. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2007 roku nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni poprzez udzielenie wyjaśnień i nadesłanie stosownych dokumentów.
Z nadesłanych przez skarżącego dokumentów oraz informacji zawartych w formularzu wynika, iż prowadzi działalność gospodarczą w zakresie wykonywania transportu drogowego taksówką, przy czym do dnia 28 maja 2007 r. opłacał zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej a od dnia 10 sierpnia 2007 r. opłaca podatek na zasadach ogólnych. Dochód brutto z działalności gospodarczej skarżący oszacował na kwotę 3 500 zł. miesięcznie, przy czym w rubryce 11 Formularza wskazał, iż koszty związane z utrzymaniem samochodu sięgają kwoty 1500 zł. Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie z żoną oraz synem. Małżonka skarżącego pobiera rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy w kwocie 553 zł netto a syn skarżącego uzyskuje dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości 1745 zł. brutto. Wśród koniecznych miesięcznych wydatków skarżący wymienił koszty nauki syna w kwocie 500 zł., opłaty mieszkaniowe sięgające kwoty 800 zł. oraz wydatki na lekarstwa żony w wysokości 200 zł. Jedynym składnikiem majątku skarżącego jest mieszkanie o pow. 60 m. kw.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn.
zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Tak więc przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym stanowi rozwiązanie szczególne odnoszące się jedynie do osób charakteryzujących się ubóstwem.
Skarżący tymczasem prowadzi działalność gospodarczą uzyskując z tego tytułu dochód, jak również dochód uzyskują pozostali członkowie rodziny, przy czym dochód ten przewyższa wysokość koniecznych miesięcznych wydatków ponoszonych na utrzymanie rodziny. Tym samym skarżący nie znajduje się w sytuacji, w której nie byłby w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności w celu pokrycia chociażby części kosztów postępowania sądowego.
Jednakże ze zgromadzonych w sprawie dokumentów i oświadczeń skarżącego wynika, iż, pomimo że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zarówno przyznanie adwokata i zwolnienie z kosztów sądowych, w sytuacji, w której znajduje się skarżący, konieczność poniesienia przez niego pełnych kosztów postępowania sądowego spowodowałaby uszczerbek utrzymania koniecznego dla skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Zgodnie natomiast z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając zatem powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), należało postanowić jak w sentencji.