Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] marca 2016 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 58 § 1 i art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j., Dz. U. z 2016 r. poz. 23), dalej: k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącego decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2015 roku o nałożeniu na C.J. kary pieniężnej w wysokości 1 500 zł, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowienie to zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
[...] listopada 2015 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego wydał decyzję o nałożeniu na C. J. kary pieniężnej w wysokości 1 500 zł.
Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło wykonywanie przejazdu w dniu [...] lipca 2015 r. po drogach krajowych z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty, o której mowa w art 13 ust. 1 pkt 3 u.d.p.
Powyższa decyzja została doręczona C. J. dniu 27 listopada 2015 r. wraz z pouczeniem o czternastodniowym terminie do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Pismem nadanym 18 grudnia 2015 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od ww. decyzji. Do podania strona załączyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
C. J. wyjaśnił, iż nie mógł złożyć wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ze względu na stan zdrowia oraz charakter przyjmowanych leków przeciwbólowych na potwierdzenie swoich twierdzeń strona do wniosku o przywrócenie terminu dołączyła kartę informacyjną z Izby Przyjęć z dnia [...] grudnia 2015 r. (nr księgi odmów: [...] oraz zwolnienie lekarskie [...] stwierdzające niezdolność do pracy od 1 grudnia do 18 grudnia 2015 r. Organ odwołując się do dyspozycji art 58 k.p.a. oraz orzecznictwa stanął na stanowisku, że zwolnienie lekarskie od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu. Nie wyklucza bowiem możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę (np. sporządzenia odwołania) i nadania pisma przez pocztę osobiście lub przez domownika.
Rozpatrując wniosek strony organ doszedł do przekonania, że strona nie zachowała należytej staranności przy składaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i w tym przypadku nie może być mowy o przyczynach od niej niezależnych i braku jej winy.
Odwołując się do art. 63 § 1 k.p.a. organ wskazał, że skarżący mógł skorzystać z innej, niż operator pocztowy, formy złożenia przedmiotowego wniosku z zachowaniem ustawowego terminu.
Skargę na to postanowienie wniósł C. J..
Podnosił, że otrzymał skierowanie do szpitala, miał duże trudności z poruszaniem kończynami dolnymi i ten fakt uniemożliwiał mu dotarcie do urzędu pocztowego. Wskazywał też, że jest osobą zamieszkującą samotnie i nie ma możliwości wyręczenia się inną osobą, nie posiada też poczty elektronicznej.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066 j.t.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym.
Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. – Dz.U.2016.718 j.t.).
Podkreślenia wymaga również, iż stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności.
Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone postanowienie narusza bowiem przepisy prawa procesowego w stopniu, który miał istotny wpływ na wynik sprawy, co w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. skutkuje jego uchyleniem.
Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2016.23 j.t., dalej: k.p.a.) w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
W ocenie Sądu dokonana przez organ ocena okoliczności uprawdopodabniających barak winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów zakreślone normami k.p.a., a tym samym narusza art. 58 § 1 k.p.a.
Przede wszystkim Sąd miał na względzie, że decyzja z dnia [...] listopada 2015 roku o nałożeniu kary pieniężnej dotyczy zwykłej osoby fizycznej nie zaś przedsiębiorcy wykonującego transport drogowy, jak często ma to miejsce w odniesieniu do decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Zatem oceniając miernik staranności przy prowadzeniu spraw należy brać pod uwagę, że jest to zwykły, przeciętny miernik staranności, nie zaś staranność podwyższona jakiej wymaga się od przedsiębiorcy. Nadto osoba ta nie posługuje się zorganizowanym przedsiębiorstwem, w tym np. pracownikami, pełnomocnikami lecz sama prowadzi swoje sprawy.
Skarżący otrzymał decyzję w dniu 27 listopada 2015 r. Zatem termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał mu 11 grudnia 2015 r.
Jak wynika z dołączonej do wniosku o przywrócenie terminu Karty Informacyjnej Izby Przyjęć Szpitala Wojskowego w [...] w dniu [...] grudnia 2015 r. skarżący zgłosił się do tejże Izby z ostrym zespołem bólowym. Skarżący nie został przyjęty do szpitala, lecz w tej samej przychodni Izby Przyjęć otrzymał zwolnienie lekarskie na okres od 1 do 18 grudnia 2015 r. oraz stosowne leki.
Skarżący podaje, że miał duże trudności z poruszaniem kończynami dolnymi i ten fakt uniemożliwiał mu dotarcie do urzędu pocztowego. Wskazywał też, że jest osobą zamieszkującą samotnie i nie ma możliwości wyręczenia się inną osobą, nie posiada też poczty elektronicznej.
W ocenie Sądu, potwierdzona wypisem z izby przyjęć i zwolnieniem lekarskim choroba wiążąca się z ostrym zespołem bólowym i trudnościami w poruszaniu nogami stanowi okoliczność uprawdopodobniającą brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ weźmie pod uwagę powyższą ocenę.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.