Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 550/09 po rozpoznaniu skargi kasacyjnej L. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2414/08 w sprawie ze skargi L. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego:
- 1) uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania,
- 2) zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego kwotę 280 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
Na podstawie umowy dzierżawy z dnia [...] maja 1981 r. zawartej pomiędzy A. a Panią J. W. ww. zajmowała teren gruntu przy ul. [...] pod kiosk handlowy. Umowa dzierżawy została zawarta na czas określony do dnia [...] grudnia 1985 r., a następnie była przedłużana aneksami do dnia [...] czerwca 2005 r. Wobec ustalenia, że dzierżawiony teren znajduje się w pasie drogowym A. od dnia [...] lipca 2005 r. odstąpiła od naliczania opłat za zajęcie przedmiotowego terenu. W dniu [...] lipca 2005 r. Pani J. W. zrzekła się wszelkich uprawnień dotyczących kiosku handlowego na rzecz męża – Pana L. W., który następnie wystąpił w dniu [...] lipca 2005 r. do Zarządu Dróg Miejskich z wnioskiem o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego ul. [...] pod kiosk handlowy.
Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2005 r. wydaną z upoważnienia Prezydenta W. przez Dyrektora ds. Ekonomiczno-Finansowych Zarządu Dróg Miejskich w W. zezwolono Panu L. W. na zajęcie odcinka pasa drogowego drogi powiatowej ul. [...] o powierzchni 42 m2 za stosowną opłatą na okres od dnia [...] lipca 2005 r. do dnia [...] stycznia 2006 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ podał, iż analiza zgromadzonego materiału wykazała, że kiosk handlowy zlokalizowany jest w zatoce autobusowej, w odległości 1,5 m od krawędzi jezdni w sposób ograniczający widoczność pasażerom oczekującym na przystanku autobusowym. Z tego względu wydane zostało zezwolenie na czasowe zajęcie pasa drogowego. Jak podkreślił zarządca, termin określony w decyzji stanowi czas niezbędny do likwidacji obiektu w terenie, jak również pozwoli stronie na rozpoczęcie starań o nową lokalizację kiosku handlowego. Strona nie akceptując wskazanego zezwolenia wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Jednocześnie w dniu [...] grudnia 2005 r. Pan L. W. wystąpił do zarządcy z wnioskiem o wydanie zezwolenia na dalsze zajęcie pasa drogowego na okres od [...] lutego 2006 r. do [...] lipca 2007 r.
Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2006 r., wydaną z upoważnienia Prezydenta W. przez Dyrektora ds. Ekonomiczno-Finansowych Zarządu Dróg Miejskich odmówiono Panu L. W. wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego w celu funkcjonowania w nim kiosku handlowego we wskazanym okresie motywując to względami bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Na skutek odwołania złożonego przez stronę Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r., nr [...] na zasadzie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, zlecając mu przeprowadzenie dokładnego postępowania dowodowego co do usytuowania kiosku handlowego i ewentualnych zagrożeń dla ruchu drogowego.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. odmówił Panu L. W. wydania zezwolenia na zajęcie fragmentu pasa drogowego we wskazanym przez niego okresie od [...] lutego 2006 r. do [...] lipca 2007 r., podtrzymując argumenty, jak w swojej decyzji z dnia [...] listopada 2005 r.
Od tej decyzji strona odwołała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które decyzją z dnia [...] września 2008 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Następnie Pan L. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który orzekł o jej oddaleniu wyrokiem z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2414/08.
W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżący podniósł, iż Sąd I instancji nie odniósł się do podnoszonej przez niego okoliczności, że decyzją z dnia [...] maja 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję organu I instancji i umorzyło postępowanie w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Zdaniem skarżącego zachodzi tożsamość postępowań a zatem istniała podstawa nieważności postępowania wymieniona w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.
Niezależnie od powyższego wobec nieuzasadnionej rozbieżności rozstrzygnąć w zbliżonym stanie faktycznym doszło do naruszenia art. 8 k.p.a.
Uwzględniając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok Sądu I instancji i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Sąd II instancji uznał zarzuty skargi kasacyjnej za zasadne z uwagi na brak odniesienia się przez Sąd I instancji do całego materiału dowodowego a w szczególności do wykazywanego przez skarżącego istnienia dwóch odmiennych rozstrzygnięć w zbliżonym stanie faktycznym sprawy a w związku z tym brak możliwości kontroli w toku instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zlecił, aby w trakcie ponownego rozpoznania sprawy Sąd I instancji przede wszystkim rozważył, czy możliwe jest dokonanie ustaleń dotyczących decyzji z dnia [...] maja 2007 r. w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a. i ewentualnie ocenił wpływ rozstrzygnięcia i uzasadnienia tej decyzji na możność stosowania art. 8 i art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Powinien także rozważyć bezsporną okoliczność, jaką jest udział jednego z członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w wydawaniu dwóch decyzji zapadłych w toku postępowania zakończonego decyzją zaskarżoną do Sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Po ponownym rozpoznaniu sprawy, w świetle wytycznych Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd uznał skargę Pana L. W. za zasadną. Przede wszystkim należy wskazać, że zaskarżona decyzja zapadła bez dokładnego wyjaśnienia całokształtu okoliczności w sprawie. Uchybieniem ze strony organów orzekających w tej sprawie było to, że nie wzięły pod uwagę okoliczności, że w sprawie toczyło się drugie postępowanie administracyjne niezależnie od niniejszego, wszczętego na skutek wniosku skarżącego o wydanie kolejnego zezwolenia na zajęcie fragmentu pasa drogowego ul. [...] za okres od [...] lutego 2006 r. do [...] lipca 2007 r.
To drugie postępowanie było związane ze złożeniem przez skarżącego odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] listopada 2005 r. i zakończyło się wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...], na mocy której organ uchylił decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2007 r., zezwalającą na zajęcie skarżącemu fragmentu pasa drogowego za okres od [...] lipca 2005 r. do [...] stycznia 2006 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji.
Ponownie rozpoznając sprawę organ powinien dokonać porównania obu tych postępowań i ocenić wpływ decyzji z dnia [...] maja 2007 r. i zastosowanej w niej argumentacji na niniejsze postępowanie.
Z tych wszystkich względów Sąd uznał, że w sprawie doszło do naruszenia art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji z dnia [...] listopada 2006 r. stosownie do art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie jak w pkt 2 i 3 wyroku Sąd oparł na art. 152, 200 p.p.s.a.