Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2006 roku nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2006 roku nr [...] o nałożeniu na Z.K. kary pieniężnej w wysokości 3000.00 złotych.
Główny Inspektor Transportu Drogowego zważył, iż organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawidłowo zastosował przepisy ustawy o transporcie drogowym.
Podstawą faktyczną decyzji było wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. Powyższy fakt został stwierdzony w dniu [...] listopada 2005 roku, w G. na ulicy S., podczas kontroli pojazdu marki [...] o nr rej. [...]. Z.K. okazał do kontroli licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką nr [...] na pojazd o nr rej. [...]. W trakcie kontroli oświadczył, iż jeździ kontrolowanym pojazdem od miesiąca listopada i jeszcze nie zgłosił zmiany do Urzędu Miasta w S..
W zaistniałym stanie faktycznym, zdaniem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, Z.K. wykonywał transport drogowy taksówką o nr rej. [...] bez wymaganej licencji. Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 1 oraz 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2004r., nr 204, poz. 20088 ze zm.) podjęcie i wykonywanie transportu drogowego taksówką wymaga uzyskania odpowiedniej licencji, która jest udzielana na określony pojazd i obszar. Zmiana pojazdu samochodowego, którym dotychczas posługiwał się przedsiębiorca winna być zgłoszona do organu licencyjnego w terminie 14 dni od daty jej powstania. Tylko licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką uprawnia do wykonywania takiego typu przewozów. Jej brak sankcjonowany jest karą pieniężną w wysokości określonej w załączniku do ustawy o transporcie drogowym pod pozycją lp. 1.1.4. Zgodnie bowiem z art. 92 ust. 1 ustawy wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem obowiązków lub warunków wynikających z przepisów ustawy podlega karze pieniężnej. Ustawa w art. 87 ust. 4 wymaga, podczas przejazdu wykonywanego w ramach transportu drogowego, posiadania przy sobie i okazywania na żądanie m. in. licencji.
Wysokość nakładanych kar pieniężnych za konkretne naruszenie jest ściśle określona w załączniku do ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym. Stwierdzone, przez inspektora transportu drogowego, naruszenie zawsze skutkuje nałożeniem kary pieniężnej w odpowiedniej wysokości.
Skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2005 roku utrzymującą w mocy decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2006 roku o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3000.00 złotych złożył Z.K. wnosząc ich uchylenie.
Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym w związku z lp. 1.1.3 załącznika do ustawy poprzez błędne przyjęcie, że niezgłoszenie w wymaganym terminie organowi licencyjnemu zmiany treści licencji oznacza wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. W dniu kontroli skarżący posiadał ważną licencję, tyle tylko, że dane dotyczące pojazdu nie zostały jeszcze zaktualizowane. Wbrew twierdzeniom organu licencja przysługuje konkretnemu podmiotowi, natomiast jedynie zakres licencji obejmuje określony pojazd i obszar. Nieuaktualnienie licencji poprzez zmianę danych pojazdu nie oznacza wykonywania transportu bez wymaganej licencji, zatem brak było podstaw do wymierzenia skarżącemu kary pieniężnej.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W grę wchodzi kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z prawem materialnymi i przepisami procesowymi nie zaś kryteriów słusznościowych. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 z 2002r. poz. 1270 z późniejszymi zmianami/, dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami
Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad skarga nie zasługuje na uwzględnienie a podniesione w niej zarzuty nie są trafne. Zaskarżona decyzja, zdaniem Sądu, nie narusza prawa.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym /Dz. U z 2004r., nr 204. poz. 20088, w brzmieniu z daty decyzji ostatecznej/ podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego, zwanego dalej "licencją". Licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy na określony pojazd i obszar, o czym stanowi art. 6 ust. 1 i 4 ustawy. Powyższa regulacja ustawowa oznacza, iż licencja na taksówkowe przewozy osób ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się nie tylko przedsiębiorcy, ale jest ona udzielana na określony pojazd. Uprawnienie do wykonywania przedmiotowej działalności gospodarczej obejmuje więc podmiot wskazany w licencji, ale i uprawnia go do wykonywania przewozów konkretnym pojazdem w niej wskazanym.
Z ustaleń poczynionych przez oba organy, niesprzecznych z zebranym materiałem dowodowym wynika, iż skarżący wykonując przedmiotową działalność gospodarczą nie posiadał odpowiedniej licencji. W czasie kontroli okazał udzieloną licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką na inny pojazd aniżeli ten, którym faktycznie prowadził działalność gospodarczą. Słusznie więc została nałożona na niego kara pieniężna. Skarżący nie spełniał bowiem wymogu określonego art. 5 ust. 1 ustawy.
Odpowiednia licencja oznacza, iż obejmuje ona określonego w niej przedsiębiorcę i określony pojazd. Nie spełnia tego wymogu licencja poza treścią uprawnienia w niej określonego. Sprzeczność między jej treścią a zaistniałym stanem faktycznym oznacza wykonywanie przewozów taksówkowych bez wymaganej licencji. W dniu kontroli skarżący nie dysponował uprawnieniem wymaganym przepisami ustawy. Wymóg posiadania odpowiedniej /aktualnej/ licencji, a właściwie brak takowej przy wykonywaniu przewozów taksówkowych osób oznacza powstrzymanie się przez przedsiębiorcę od jego wykonywania na czas zmiany treści licencji. Wykonywanie przewozów taksówkowych mimo braku odpowiedniej licencji skutkować musiało nałożeniem kary pieniężnej. Zmiana treści licencji, w tej sprawie, objęła przecież dane zawarte w licencji, jej przedmiot, a więc jej integralny składnik.
Z braku uzasadnionych podstaw, skargę jako niezasadną sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił.