Uzasadnienie
Skarżąca – G. sp. z o.o. z siedzibą w K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, dnia 26 kwietnia 2018 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "WSA") skargę na decyzję Główny Inspektor Transportu Drogowego. Wraz ze skargą Skarżąca zgłosiła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz uiściła od skargi należny wpis (k. 3 i k. 44 akt).
WSA postanowieniem z 11 września 2018 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi (k. 76 akt).
Powyższe orzeczenie Skarżąca zażaliła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który – postanowieniem z 16 stycznia 2019 r., zażalenie oddalił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga złożona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie niewątpliwym jest, że skarżona decyzja została skutecznie doręczona, ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi Skarżącej, 14 marca 2018 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia do WSA. Wobec tego ostatnim dniem ustawowego, trzydziestodniowego terminu do skutecznego wniesienia skargi, za pośrednictwem organu, był 13 kwietnia 2018 r. Nie jest także sporne, że skarga została ostatecznie nadana 26 kwietnia 2018 r.
W konsekwencji powyższych faktów oraz z uwagi na prawomocne nieprzywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd skargę odrzucił, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.