Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] umorzono postępowanie odwoławcze w sprawie odwołania wniesionego przez P. T. pełnomocnika W. T. od decyzji Starosty Powiatu [...] w sprawie ustalenia prawa własności wspólnoty gruntowej wsi S. Uzasadnieniem takiego rozstrzygnięcia było ustalenie przez SKO faktu wygaśnięcia pełnomocnictwa, a to w następstwie śmierci W. T. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano w zaskarżonej decyzji przepisy art. 138 § 1 pkt 3, art. 105, art. 28 i art. 33 k.p.a.
W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, skarżący zarzucił naruszenie prawa w umorzeniu postępowania odwoławczego z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu tej decyzji. Jak podkreśla, jest spadkobiercą testamentowym po W. T. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo, przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 litera c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej p.p.s.a.).
Aczkolwiek w aktach sprawy administracyjnej nie ma pełnomocnictwa udzielonego skarżącemu przez W. T. do reprezentowania jej w omawianym postępowaniu, tym niemniej okoliczność ta nie była kwestionowana przez Starostę Powiatowego w [...], o czym świadczy pismo Starostwa Powiatowego w [...] z dnia[...] marca 2004 r. nr [...]. Faktu istnienia pełnomocnictwa również nie zakwestionowano w zaskarżonej decyzji, uznając jednakże wygaśnięcie tego pełnomocnictwa w następstwie śmierci W. T. Wbrew stanowisku zajętemu w zaskarżonej decyzji w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych śmierć strony w postępowaniu administracyjnym nie czyni bezprzedmiotowym dalszego postępowania rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 30 ust. 4 k.p.a. w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Tym samym brak było podstaw dla umorzenia postępowania odwoławczego w trybie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. z przyczyn wskazanych w zaskarżonej decyzji.
Mając to wszystko na uwadze uchylono zaskarżoną decyzję.
O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a.