Uzasadnienie
J. R. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej.
Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, iż sam prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżący jest osobą bezrobotną (od dnia [...] kwietnia 2009 r.), a jedynym źródłem jego dochodu jest zasiłek w kwocie 450 zł. Jednocześnie zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego [...] ustalono wysokość alimentów na rzecz małoletniej córki skarżącego w kwocie 350 zł. miesięcznie. W zaistniałej sytuacji skarżący mieszkając u rodziców znalazł się na ich utrzymaniu. Wyjaśnił przy tym, iż nie posiada rachunku bankowego, jak też oszczędności, majątku ruchomego bądź nieruchomego. Dochód, jaki skarżący osiągnął w 2008 r. sięgnął kwoty 11 854 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W niniejszej sprawie zauważyć należy, iż uzyskiwany przez skarżącego dochód nie pozawala mu na nawet na samodzielne utrzymanie się, wobec czego zmuszony jest korzystać z pomocy rodziców. Nie dysponuje on również oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Tym samym nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego.
W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.