Uzasadnienie
W dniu 20 kwietnia 2012 r. skarżąca spółka, T. sp. z o.o. z siedzibą w W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.
W wykonaniu zarządzeń z dnia 30 maja 2012 r. (k. 1 i k. 16 akt sądowych), wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na dzień wniesienia skargi tj. oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego lub odpisu powyższego dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza, oraz do podpisania skargi przez osoby umocowane do reprezentacji strony skarżącej i do nadesłania jednego egzemplarza odpisu skargi. Ponadto, strona została wezwana do uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Na wykonanie wezwania zakreślono skarżącej spółce termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej spółce w dniu 11 czerwca 2012 r. (k. 24 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie Sądu, działając z zachowaniem terminu określonego w wezwaniu skarżąca spółka dokonała przelewu na rachunek bankowy Sądu kwoty 200 złotych tytułem wpisu od skargi (k. 25 akt sądowych) oraz podpisała i przesłała skargę do Sądu. Skarżąca spółka nie nadesłała natomiast, braków formalnych skargi w postaci aktualnego odpisu z KRS oraz nie nadesłała odpisu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy, organ lub inne osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. W orzecznictwie przyjmuje się, że niedołączenie do skargi pełnomocnictwa jak również dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, w szczególności oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, należy uznać za brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSA i WSA 2005, nr 5, poz. 91). W przypadku wystąpienia tego rodzaju braku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa o jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem.
Opisana powyżej sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie.
Wyznaczony przez Sąd termin na usuniecie braków formalnych skargi w postaci uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych, nadesłania wskazanego w wezwaniu dokumentu w postaci oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, z którego wynikałby sposób oraz osoby uprawnione do reprezentacji spółki od skargi, podpisania skargi przez osoby umocowane do reprezentacji strony skarżącej, oraz nadesłania odpisu skargi, upływał z dniem 18 czerwca 2012 r. W zakreślonym terminie skarżąca spółka nie zadośćuczyniła w całości wezwaniu Sądu, bowiem z zachowaniem terminu uiściła wpis od skargi oraz podpisała skargę natomiast braki formalne skargi w pozostałym zakresie nie zostały uzupełnione, wobec czego skarga stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.
Należy bowiem podkreślić, iż termin do usunięcia braków formalnych skargi ma charakter ustawowy, co oznacza, że nie może on być skracany ani przedłużany przez Sąd, a w przypadku nieusunięcia braków formalnych skargi w tymże terminie, po stronie Sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.