Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. K. Sp. z o.o. z siedzibą w O., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej.
W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona podała, że zaskarżona decyzja spowodowała konieczność natychmiastowego zaprzestania prowadzonej działalności, co pozbawiło stronę przychodów i spowodowało zapaść finansową. W konsekwencji skarżąca wypowiedziała umowę najmu i zwolniła 3 pracowników. Strona wskazała, że koszt wypowiedzenia umowy najmu (3 miesięczny okres) wynosi prawie 15 tysięcy złotych, natomiast koszt zwolnienia pracowników to kolejne 30 tysięcy złotych. Ponadto w przypadku upływu terminu wypowiedzenia umowy najmu, skarżąca straci bezpowrotnie możliwość prowadzenia hurtowni farmaceutycznej w zajmowanym lokalu i poniesie stratę z tytułu utraty wyposażenia, którego nie da się wykorzystać w innej lokalizacji. Do wniosku nie zostały dołączone żadne dokumenty, które wskazywałyby na sytuację finansową strony skarżącej i potwierdzały jej argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe wynika z samego przepisu i zostało potwierdzone obowiązującym orzecznictwem. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 marca 2005 r. sygn. I OZ 62/05, sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji (podobnie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt I OZ 190/05, oraz z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1506/04).
Skarżąca wskazuje we wniosku, że zaskarżona decyzja spowodowała natychmiastowe zaprzestanie prowadzonej działalności gospodarczej, czego konsekwencją jest brak możliwości spłacania zobowiązań, wypowiedzenie umowy najmu zajmowanego lokalu oraz zwolnienie zatrudnionych pracowników. W ocenie Sądu powołane przez stronę okoliczności mogłyby stanowić o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie wtedy, gdy zostaną udowodnione. W interesie skarżącej leży bowiem takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające powołanie się jedynie na przesłanki wstrzymania wykonania decyzji bez dostarczenia odpowiednich informacji i dokumentów, na podstawie których można ocenić realnie niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Niewątpliwie wykonanie decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej spowoduje dla skarżącej określone koszty finansowe. Wystąpienie tego rodzaju kosztów nie oznacza jednak, że spowoduje to znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca nie przedstawiła żadnych dokumentów, z których wynikałyby jej dochody, ile zatrudnia pracowników i jakie są jej zobowiązania. Powyższe uniemożliwia dokonanie przez Sąd oceny, czy konieczne jest zastosowanie ochrony tymczasowej i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.