Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 maja 2012 r. (sygn. akt. VI SA/Wa 107/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. Z. i Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wprowadzenia do obrotu partii produktu.
Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie oraz terminie jego zaskarżenia zostało doręczone skarżącym w dniu 21 maja 2012 r. (k. 228 i 229). W dniu 25 maja 2012 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo skarżących zatytułowane "Skarga na postanowienie z dnia 15 maja 2012 r.".
Zarządzeniem z dnia 25 maja 2012 r. powyższe pismo zostało potraktowane jako skarga kasacyjna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 175 § 1 oraz 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, przy czym skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Ponadto, w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez skarżących, którzy jak wynika z akt sprawy nie posiadają kwalifikacji koniecznych do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej przez stronę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 p.p.s.a. nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., ICZ 23/97 OSNC 1997/6-7/77; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawn. 2004/5/202).
Mając na uwadze powyższe, działając w oparciu o art. 178 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.