Uzasadnienie
Pismem z [...] maja 2016 r. C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (nazywane dalej: "Skarżąca") wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 czerwca 2016 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na w/w decyzję w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzenie przesłano Skarżącej przy piśmie sądowym z 10 czerwca 2016 r. i doręczono 13 czerwca 2016 r.
Skarżąca uiściła wpis sądowy 22 czerwca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 29 czerwca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1078/16, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę Skarżącej z powodu uchybienia siedmiodniowemu terminowi na wykonanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono Skarżącej 8 lipca 2016 r.
Pismem z 22 lipca 2016 r. (nadanym w urzędzie pocztowym 22 lipca 2016 r. – v. data stempla pocztowego) Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, do którego załączyła kopię zwolnienia lekarskiego o niezdolności do pracy od 17 czerwca 2016 r. do 22 lipca 2016 r.
W uzasadnieniu wniosku Prezes Zarządu Skarżącej, uprawniony do reprezentowana strony, podał, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nastąpiło z powodu [...] Prezesa Zarządu, która uniemożliwiała wstanie z łóżka. Strona wyjaśniła, że od początku czerwca bardzo źle się czuła i od 17 czerwca 2016 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Choroba uniemożliwiała wykonanie przelewu do 20 czerwca 2016 r. Strona udzieliła pełnomocnictwa w zakresie realizacji przelewów księgowej, która 22 czerwca 2016 r. uiściła wpis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
W piśmie tym strona zobowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Zatem wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu.
Tryb złożenia wniosku reguluje szczegółowo art. 87 p.p.s.a., zgodnie z którym pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W myśl art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym
W rozpoznawanej sprawie strona podała, że w okresie od 17 czerwca 2016 r. do 22 lipca 2016 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożyła 22 lipca 2016 r., dochowując terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku jako okoliczność wyłączającą brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi strona wskazała chorobę – [...] – która uniemożliwiała wykonywanie obowiązków.
Odnosząc się do kwestii stanowiącej uzasadnienie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu wskazać należy, że w orzecznictwie dominuje pogląd, że choroba strony działającej w postępowaniu osobiście stanowi przesłankę przywrócenia terminu do dokonania konkretnej czynności procesowej, ale po pierwsze: musi mieć ona charakter nagły, a po wtóre: strona musi uprawdopodobnić, że taka choroba miała miejsce i że stan zdrowia w danym okresie uniemożliwił jej prowadzenie spraw i dokonywanie czynności.
W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zasługuje na uwzględnienie, albowiem strona uprawdopodobniła, że niedokonanie powyższej czynności procesowej w terminie było następstwem okoliczności, za które nie ponosi odpowiedzialności. Strona podała, że w okresie otwartym do uiszczenia wpisu nastąpił u niej ciężki epizod depresyjny uniemożliwiający podejmowanie czynności zawodowych. Strona przedłożyła zaświadczenie lekarskie wskazujące na niezdolność do pracy w dniach 17 czerwca 2016 r. – 22 lipca 2016 r. Strona oświadczyła, że wskutek choroby musiała pozostać w domu, nie mogąc wstać z łóżka.
Zdaniem Sądu powyższe okoliczności uprawdopodobniają zarówno fakt choroby, jak również wskazują na to, że stan jego zdrowia nie pozwalał na działanie. W świetle powyższego Sąd uznał, że strona uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi i przywrócił termin do dokonania tej czynności.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.