Uzasadnienie
Skarżący, D. G., złożył w dniu 23 czerwca 2008 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.
Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez D. G. dokumentów wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, dwójką nieletnich dzieci oraz matką. Skarżący pozostaje bez pracy, nie będąc zarejestrowany w urzędzie pracy. Żona skarżącego uzyskuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 808,60 zł netto miesięcznie (powyższe potwierdzają dane zawarte w załączonym wyciągu z posiadanego przez nią rachunku bankowego). Matka skarżącego pobiera świadczenie rentowe w wysokości 864,98 zł netto miesięcznie (powyższe potwierdzają dane zawarte w załączonym wyciągu z posiadanego przez nią rachunku bankowego. Skarżący posiada dom o powierzchni 185 m2 oraz nieruchomość rolną o powierzchni 0,1377 ha.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W sytuacji, w której dochód 5-osobowej rodziny skarżącego wynosi miesięcznie ok. 1673 zł netto, tj. około 334 zł na osobę, zważając na konieczność pokrycia niezbędnych kosztów utrzymania (w tym wydatków mieszkaniowych oraz związanych z zabezpieczeniem potrzeb dzieci), zasadne jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych, nie jest bowiem możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania.
W związku z powyższym, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.