Uzasadnienie
Skarżący J. F., złożył za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na postanowienie ww. organu z dnia [...] kwietnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie natychmiastowej wykonalności decyzji [...] Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 500 złotych za naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.). Decyzji tej organ nadał rygor natychmiastowej wykonalności.
W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji skarżący złożył również wniosek o zdjęcie klauzuli natychmiastowej wykonalności. W wyniku rozpoznania tego wniosku, Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., Nr [...], działając na podstawie art. 135 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) – cytowany dalej jako "kpa", oddalił wniosek skarżącego.
W złożonej na wskazane wyżej postanowienie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wskazał na naruszenie przez organ przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.
Przedmiotem rozpoznania Sądu była skarga na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o wstrzymanie natychmiastowej wykonalności decyzji [...] Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r., Nr [...] o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych sądy, wykonując kontrolę działalności administracji publicznej, orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Stosownie do art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W pozostałych wypadkach zażalenie jest niedopuszczalne, co ma miejsce w badanej sprawie, ponieważ kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na postanowienie dotyczące oddalenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W myśl art. 142 kpa strona może takie postanowienia zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji.
W konsekwencji powyższego Sąd uznał, iż skoro zaskarżone postanowienie nie należy do kategorii aktów określonych w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. tj. nie może być zaskarżone zażaleniem ani nie kończy postępowania, czy też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty, to skarga wniesiona do sądu na takie postanowienie jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1.w zw. art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.