Uzasadnienie
W dniu 19 kwietnia 2011 r. skarżąca spółka – K. Sp. z o.o. z siedzibą w K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została doręczona skarżącej w dniu 14 marca 2011 r.
Do skargi na powyższą decyzję został załączony wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że z uwagi na omyłkowe przesłanie skargi na poprzedni adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Z akt niniejszej sprawy wynika, iż skarżąca najpierw nadała skargę na nieaktualny adres organu tj. ul. M. [...], [...] W. w dniu 11 kwietnia 2011 r. - koperta k.
- 15. Na kopercie poczta dokonała adnotacji "wyprowadził się 12.04.2011".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin (w tym przypadku nada skargę), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Sformułowanie "łączne" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego.
Należy przyjąć, iż dzień ustania przyczyny uchybienia terminu nastąpił po dniu 12 kwietnia 2011 r., kiedy to poczta dokonała adnotacji na kopercie. W konsekwencji przyjąć należy, że skarżąca ponownie składając skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia w dniu 19 kwietnia 2011 r. zachowała wspomniany wyżej 7 -dniowy termin. Brak jest jednak w świetle art. 86 § 1 p.p.s.a. podstaw, by przyjąć, iż zachodzą przesłanki do przywrócenia uchybionego przez stronę terminu. Skarżąca, zdaniem Sądu nie uprawdopodobniła bowiem, iż za uchybienie terminu wniesienia powyższej skargi winy nie ponosi.
Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Brak winy zachodzi zatem tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Zdaniem Sądu błąd polegający na tym, że skarżąca omyłkowo zaadresowała korespondencję zawierającą skargę, w sytuacji gdy została prawidłowo pouczona o wniesieniu środka odwoławczego, nie spełnia przesłanki uprawdopodobnienia braku winy. Decyzja organu drugiej instancji, którą otrzymała skarżąca zawierała wyczerpujące i jasne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Ponadto w pouczeniu decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego wyraźnie wskazał adres, na jaki należy przesłać skargę tj. W. ul. P. [...] (vide: decyzja organu II instancji w aktach administracyjnych). Nie było wiec potrzeby, aby organ informował, że adres przy ul. M. [...] w W. jest nieaktualny. Powyższe świadczy o braku staranności skarżącej przy dokonywaniu czynności procesowej, tj. przy wniesieniu skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt II OZ 1261/08 wyraził pogląd, iż strona, która mimo prawidłowego pouczenia nie stosuje się do tego pouczenia nie może skutecznie powoływać się na brak winy w uchybieniu terminu, jeśli nie zaistniały przeszkody fizyczne uniemożliwiające dokonanie czynności w przepisanym terminie. W niniejszej sprawie takie przeszkody nie miały miejsca. Błędu polegającego na nieprawidłowym zaadresowaniu przesyłki nie można zaliczyć do przeszkód, których nie można przewidzieć i przezwyciężyć (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II OZ 969/10).
Z tych względów Sąd uznał, iż skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.