Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 marca 2013 r., strona skarżąca, J. Sp. z o.o. z siedzibą w K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2012 r., oddalającą sprzeciw strony skarżącej w sprawie udzielenia prawa ochronnego na wzór użytkowy pt. "[...]" o nr [...].
Z załączonego do akt administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, iż organ zobowiązany był do doręczenia decyzji z dnia [...] września 2012 r., skarżącej spółce. Wynikało to z dokumentu wypowiedzenia w dniu 19 października 2012 r., (dokument wpłynął do organu w dniu 23 października 2012 r.) pełnomocnictwa pełnomocnika r.pr. G. K., reprezentującego stronę na etapie postępowania administracyjnego. Mimo to, zaskarżona decyzja została przesłana błędnie na adres kancelarii pełnomocnika. Odbiór przesyłki poleconej w dniu 18 stycznia 2013 r. kwitował umocowany do odbioru korespondencji pracownik Kancelarii Radcy Prawnego G. K..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W świetle zaistniałego w sprawie stanu faktycznego, znajdującego odzwierciedlenie w nadesłanych przez organ wraz z odpowiedzią na skargę dokumentach, bezspornym pozostaje, iż organ prawidłowo poinformowany o wypowiedzeniu pełnomocnictwa skarżącej spółce, było zobowiązany do prowadzenia korespondencji bezpośrednio na adres spółki J. Sp. z o.o. z siedzibą w K., w tym do przesłania przedmiotowej decyzji z dnia [...] września 2012 r., [...].
W ocenie Sądu, opisany powyżej stan sprawy oznacza, iż zaskarżona decyzja nie została doręczona stronie skutecznie i w związku z tym wniesiona przez skarżącą skarga podlega odrzuceniu jako przedwczesna. Sąd zaznaczył, iż dopiero po otrzymaniu decyzji z dnia [...] września 2012 r. przez skarżącą, stronie będzie przysługiwało prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie podanym w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Jak przyjęto w orzecznictwie, brak doręczenia względnie ustalenie, że zostało ono dokonane z obrazą przepisów określonych w art. 39 - 49 kpa, traktujących o doręczeniu oznacza, iż termin do dokonania określonej czynności, w tym przypadku wniesienia skargi do WSA, nie rozpoczął swego biegu (wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 1996 r., Sygn. akt SA/Ka 2966/95, dostępne http://www.nsa.gov.pl).
Zasługuje przy tym na aprobatę stanowisko wyrażone w piśmiennictwie, że adresat pisma nie powinien ponosić jakichkolwiek negatywnych konsekwencji niezawinionych przez siebie uchybień przy doręczaniu mu korespondencji, będących wynikiem zaniedbań organu lub podmiotu dokonującego doręczenia, a wszelkie pojawiające się w tym zakresie wątpliwości winny być interpretowane i oceniane na jego korzyść. Prawidłowo dokonane doręczenie uznawane jest za jeden z kluczowych warunków przestrzegania praw strony w postępowaniu administracyjnym (E. Cisowska- Sakrajda: "Doręczanie pism w postępowaniu administracyjnym ogólnym i podatkowym w obrocie zagranicznym" opubl.: "Administracja" 2010/3/31).
Innymi słowy, każda sytuacja naruszenia przez organ obowiązków doręczenia pisemnej decyzji stronie powinna być oceniana przez sąd indywidualnie, ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki postępowania, okoliczności sprawy, oraz ewentualnych skutków procesowych dla podmiotu będącego adresatem decyzji, które to skutki spowodowane zostały nieprawidłowym doręczeniem decyzji. Należy przy tym unikać wszelkiego rodzaju automatycznej oceny, sprowadzającej się do zastosowania ogólnych reguł postępowania bez względu na specyfikę danego postępowania. (por. orzeczenie NSA z 25 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 816/11, dostępne http://www.nsa.gov.pl)
Jednocześnie trzeba podkreślić, że organ obowiązany jest dokonać prawidłowego doręczenia decyzji, które otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi stronie skarżącej skorzystanie z tego prawa.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.