Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 maja 2007 r. N. S.A. z siedzibą w W., reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego A.G., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. pismem z dnia 5 lipca 2007 r. w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej cytowana jako p.p.s.a) przekazało skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w której organ wskazał, iż zaskarżona decyzja została na skutek niedopatrzenia wysłana do pełnomocnika strony skarżącej dopiero w dniu 21 czerwca 2007 r.
Z przesłanych akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona na adres skarżącej spółki w dniu 7 maja 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach).
Pełnomocnikowi skarżącej ww. decyzja została doręczona w dniu 25 czerwca 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach, przesłane przy piśmie organu z dnia 31 lipca 2007 r.)
W dniu 20 lipca 2007 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika skarżącej, w którym podniósł, iż w związku z faktem, że decyzja z dnia 26 kwietnia 2007 r. została doręczona skarżącej w sposób prawidłowy w dniu 25 czerwca 2007 r. (na adres jej pełnomocnika), w imieniu skarżącej popiera w całości skargę na powyższą decyzję złożoną w dniu 29 maja 2007 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi biegnie od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W przedmiotowej sprawie w aktach administracyjnych znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą spółkę radcy prawnemu A.G.. Z jego treści wynika jednoznacznie, iż pełnomocnik został upoważniony do reprezentowania interesów skarżącej w postępowaniach administracyjnych i sądowych oraz do podejmowania wszelkich działań i czynności w tych postępowaniach. Tak sformułowane pełnomocnictwo nie pozostawia wątpliwości, iż radca prawny A. G. był skutecznie umocowany do działania na etapie postępowania administracyjnego w imieniu skarżącej w niniejszej sprawie. Taki stan rzeczy rodził na etapie tego postępowania implikacje w postaci obowiązku organu, zgodnie z treścią art. 40 § 2 Kpa, doręczania pełnomocnikowi wszelkich pism, w tym także treści zapadłych w sprawie rozstrzygnięć. Jedynie bowiem doręczenie wydanej przez organ decyzji ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi strony, uznać można było za zgodne z trybem przewidzianym powołanym powyżej artykułem, a więc za prawidłowe.
Tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg z dniem doręczenia ww. decyzji pełnomocnikowi skarżącej nie zaś z dniem doręczenia decyzji skarżącej spółce, które to doręczenie w świetle powyższych przepisów było doręczeniem wadliwym.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnikowi skarżącej doręczono przedmiotową decyzję w dniu 25 czerwca 2007 r., a skarga została przez niego wniesiona w dniu 29 maja 2007 r., tj. w dacie, w której termin do wniesienia skargi (art. 53 § 1 p.p.s.a.) nie rozpoczął jeszcze biegu.
Pismo pełnomocnika z dnia 11 lipca 2007 r., w którym podnosi on, iż popiera w całości skargę z dnia 29 maja 2007 r. i wnosi o nadanie jej biegu, nie konwaliduje powyższej wadliwości.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wniesienie przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i stosownie do powołanego przepisu orzekł, jak w postanowieniu.