Uzasadnienie
Skarżący M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sporządzony na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Z zawartych we wniosku informacji wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną. Skarżący pobiera świadczenie emerytalne w wysokości 2344,37 zł netto miesięczne (załączono przekaz pocztowy potwierdzający powyższe). Żona skarżącego pobiera świadczenie emerytalne w wysokości 1966,37 zł netto miesięcznie (załączono przekaz pocztowy potwierdzający powyższe).
Ponadto skarżący załączył dokumenty potwierdzające zaciągnięcie przez skarżącego:
- - kredytu gotówkowego w kwocie 3120 zł (rata miesięczna w wysokości 109,62 zł),
- - kredytu gotówkowego na zakup towarów w wysokości 557,88 zł (rata miesięczna w wysokości 59,09 zł),
- - pożyczki z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych w wysokości 5000 zł (rata miesięczna w wysokości 143 zł).
Skarżący posiada także kartę kredytową, na której w dniu 17 czerwca 2016 r. istniało zadłużenie w wysokości 2517,04 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny..
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W niniejszej sprawie źródłem utrzymania skarżącego i jego żony jest dochód z pobieranych świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 4300,74 zł netto miesięcznie. W ocenie rozpoznającego wniosek powyższy dochód skarżącego i jego rodziny jest wystarczający do pokrycia przez skarżącego kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, pomimo obciążenia jej kosztami spłaty zobowiązań kredytowo-bankowych.
Nadmienić należy, iż podnoszona przez skarżącego kwestia konieczności spłacania kredytów bankowych nie może stanowić podstawy do przyjęcia, że strona nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów sądowych. Jak podniósł w swoim postanowieniu z dnia 2 października 2001 r. NSA (II SA/Po 2914/01) korzystanie z kredytu bankowego nie oznacza, ze skarżący nie ma dostatecznych środków na pokrycie kosztów procesu. Ta okoliczność świadczy o tym, że skarżący posiada zdolność płatniczą.
W konsekwencji nie można uznać, iż przy osiąganych przez skarżącego i jego żonę comiesięcznych dochodach nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.