Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2 grudnia 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1129/11 uchylił zaskarżoną uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] marca 2011 r. (bez numeru). W punkcie 3 sentencji wyroku Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia 10 lutego 2012 r. skarżący złożył zażalenie na zawarte w punkcie 3 wskazanego wyżej wyroku postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania wskazując, że Sąd nie orzekł o kosztach postępowania, w szczególności o kosztach dojazdu na rozprawy w dniach 31 października 2011 r. oraz 2 grudnia 2011 r. w wysokości 248 złotych. Podniósł, że w toku postępowania złożył wniosek o zwrot kosztów postępowania, a także bilety w celu potwierdzenia wysokości kosztów podróży
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – cyt. dalej jako p.p.s.a.) jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym uchylić zaskarżone postanowienie i rozpoznać sprawę na nowo.
Jak wynika z akt sprawy skarżący był zawiadomiony o terminie rozpraw wyznaczonych na 31 października 2011 r. oraz 2 grudnia 2011 r.
Pierwsza z nich została odwołana z powodu choroby sędziego, o czym skarżący był zawiadomiony pismem z 27 października 2011 r. (k. 64 akt sądowych), wysłanym w trybie priorytetowym, które otrzymał w dniu rozprawy (k. 82). Przy czym z prezentaty odciśniętej na piśmie strony z dnia 31 października 2011 r., w którym zwrócił się o zwrot kosztów dojazdu wynika, że złożył je w siedzibie tutejszego Sądu o godz. 1035.
W tym stanie rzeczy uznać należy, że P. P. w tym dniu stawił się na rozprawę wyznaczoną na godz. 1040.
Z kolei na rozprawie w dniu 2 grudnia 2011 r. skarżący był obecny, o czym świadczy treści protokołu rozprawy.
Wnioskując o zwrot kosztów postępowania - w tym zwrot kosztów przejazdu do Sądu - skarżący przedłożył bilet PKP relacji K. – W. (koszt 54 zł) oraz informację o koszcie przejazdu na trasie O. (miejsce zamieszkania strony) – K. (6 złotych) – vide załącznik do pisma P. P. z dnia 31 października 2011 r.
W związku z uwzględnieniem skargi (pkt 1 sentencji wyroku), a także biorąc pod uwagę, że wpis w niniejszej sprawie wynoszący 200 zł został uiszczony przez skarżącego, koszty postępowania należne stronie wynosiły łącznie 440 złotych (200 zł wpis + koszty dojazdu (w obydwie strony) 120 zł x 2)
W myśl bowiem art. 205 §1 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do Sądu strony (oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie – o co skarżacy nie wnosił). Przy czym suma kosztów przejazdu (i równowartośc utraconego zarobku) nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego - które w rozpatrywanej sprawie wynosi 240 złotych (vide § 18 ust 1 pkt 1 c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (....) Dz. U. z 2002 r., Nr 163 poz 1348 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt 1 c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (....) Dz. U. z 2002 r., Nr 163 poz 1349 ze zm.).
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż zachodzą w świetle art. 195 § 2 p.p.s.a. przesłanki do uwzględnienia zażalenia i na podstawie powołanego przepisu oraz art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.