Uzasadnienie
Skarżący M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na wzór użytkowy pt. "[...]".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja 2011 r. wezwano skarżącego do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w kwocie 1000 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – pod rygorem odrzucenia skargi.
Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, argumentując, iż jest emerytem a żądana kwota przekracza jego możliwości finansowe. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 czerwca 2011 r. powyższe zażalenie potraktowano zgodnie z jego treścią jako wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 19 sierpnia 2011 r. pozostawiono bez rozpoznania powyższy wniosek, z uwagi na nieuzupełnienie formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Pismem z dnia 20 września 2011 r. skarżący wniósł sprzeciw.
Zarządzeniem sędziego referenta z dnia 10 listopada 2011 r. ponownie przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia.
Jego odbiór skarżący kwitował w dniu 21 listopada 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Jak stanowi art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.) wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2244), jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez osobę fizyczną na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia.
Mając na uwadze powyższe przepisy oraz fakt, iż skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, na podstawie zarządzenia sędziego referenta z dnia 10 listopada 2011 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia przez skarżącego.
Nadmienić należy, iż pismo przewodnie zawierało pouczenie, iż wypełniony formularz należy złożyć do Sądu w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania z przytoczeniem brzmienia art. 257 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Odbiór przesyłki zawierającej przedmiotowy formularz, skarżący odebrał w dniu 21 listopada 2011 r. (vide: k. 32 akt sądowych). Tym samym termin do przedstawienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy biegł od dnia 22 listopada 2011 r. i upłynął z dniem 28 listopada 2011 r. Skarżący natomiast do chwili obecnej nie przedłożył rzeczonego formularza.
W zaistniałej sytuacji złożony przez skarżącego wniosek należy pozostawić bez rozpoznania. Jak podkreślił bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OPS 1/08 - niezachowanie, określonego w art. 252 § 2 p.p.s.a. wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 tej ustawy, który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. Natomiast brak nadania wnioskowi takiej formy skutkuje powstrzymaniem się sądu od badania zasadności żądania strony i pozostawieniem go bez rozpoznania (tak też: Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 13 października 2005 r. sygn. akt II OZ 824/05).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 257 p.p.s.a., należało pozostawić wniosek M. D. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.