Uzasadnienie
Pismem z 10 maja 2016 r., Ł. M. (dalej skarżący), działając za pośrednictwem Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję ww. organu z [...] marca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia utraty uprawnień do pełnienia samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie. Do wniosku skarżący załączył skargę (pismo z 27 kwietnia 2016 r.). We wniosku podniósł, że w dniu 27 kwietnia 2016 r. wysłał skargę na adres organu: ul. Mazowiecka 6/8, 00-048 Warszawa, wskazując jako adresata korespondencji "Krajowy Sąd Administracyjny". Poczty nie dostarczono z uwagi na okoliczność, iż pod wskazanym adresem nie mieści się "Krajowy Sąd Administracyjny". Do wniosku skarżący załączył kopertę, w której przesłał skargę (pismo z 27 kwietnia 2016 r.) nadaną w dniu 28 kwietnia 2016 r. (data stempla pocztowego), zawierającą adnotację o zwrocie oraz przyczynie niedoręczenia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W świetle art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie zaś do treści art. 87 § 4 p.p.s.a., równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Pierwszorzędne znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy.
Zanim jednak sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi na decyzję Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z [...] marca 2016 r., Nr [...] skarżący wskazuje, iż działając z zamiarem zaskarżenia ww. decyzji nadał skargę na prawidłowy adres organu, wskazując jako adresata skargi "Krajowy Sąd Administracyjny". Korespondencja wróciła do nadawcy z adnotację, że pod wskazanym adresem nie mieści się "Krajowy Sąd Administracyjny". Jak wynika z ustaleń Sądu (poczynionych na podstawie informacji zawartych na stronie internetowej Poczty Polskiej S.A. – śledzenie przesyłek) skierowana do "Krajowego Sądu Administracyjnego" przesyłka polecona nr 00859007734151432027 została zwrócona a następnie doręczona nadawcy w dniu 5 maja 2016 r. W tym też dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi i zaczął biec siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o jego przywrócenie.
Oceniając powyższy wniosek stwierdzić należy, iż jest on spóźniony.
Jak wcześniej wskazano termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi biegnie od dnia ustania przyczyny uchybienia, w przypadku skarżącego - od dnia, w którym dowiedział się o zwrocie błędnie zaadresowanej korespondencji zawierającej skargę, tj. od dnia 5 maja 2016 r. Z akt sprawy wynika, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący nadał w dniu 18 maja 2016 r. (data stempla pocztowego). Powyższe wskazuje, iż skarżący nie zachował terminu do złożenia wniosku przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a., który upływał bezskutecznie w dniu 12 maja 2016 r.
Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił spóźniony wniosek skarżącego, na podstawie art. 88 p.p.s.a.