Uzasadnienie
Strona skarżąca – P. E. Sp. z o.o. z siedzibą w W., pismem z dnia 17 kwietnia 2007 r. złożyła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego.
Z uwagi, iż wpis sądowy w niniejszej sprawie nie został uiszczony, przy piśmie z dnia 18 lipca 2007 r. doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 13 lipca 2007 r., którym wezwano go do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 450 złotych (słownie: czterysta pięćdziesiąt złotych), w terminie 7 dni od daty otrzymania ww. odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Postanowieniem z dnia 13 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazał fakt, iż na wezwanie Sądu w wyznaczonym siedmiodniowym terminie nie został uiszczony wpis sądowy.
Następnie strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jednocześnie uiszczając wpis sądowy od skargi. W wyniku rozpoznania niniejszego wniosku, Sąd postanowieniem z dnia 8 października 2007 r. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd wskazał fakt, iż w przedmiotowej sprawie reprezentujący stronę skarżącą profesjonalny pełnomocnik nie dopełnił obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej polegającej na uiszczeniu wpisu od skargi i przywołane przez niego argumenty przemawiające za przywróceniem terminu nie zasługują na uwzględnienie.
Pismem z dnia 9 listopada 2007 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2007 r. odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – cytowana dalej jako "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie (art. 86 § 3 p.p.s.a.).
Na podstawie art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Postanowienie odmawiające przywrócenia terminu nie jest prawomocnym orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Postępowanie o przywrócenie terminu jest jedynie postępowaniem wpadkowym względem głównego nurtu postępowania. Celem tego postępowania nie jest ani rozstrzyganie o zasadności roszczeń dochodzonych przez stronę, ani też o dopuszczalności wyrokowania w sprawie, a jedynie ocena zasadności wniosku o przywrócenie terminu - w tym zbadanie, czy zaniechanie dokonania czynności procesowej w przepisanym terminie było spowodowane okolicznościami niezawinionymi przez stronę.
W świetle powyższego, złożoną przez pełnomocnika strony skarżącej skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną (vide J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz, Warszawa, 2006, s. 391 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2005 r., FSK 812/2004, LexPolonica nr 407736) bowiem na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego strona może złożyć zażalenie, o czym wprost mówi przywołany art. 86 § 3 p.p.s.a., a nie skargę kasacyjną.
Mając powyższe na uwadze, złożoną przez pełnomocnika strony skarżącej skargę kasacyjną należało odrzucić, orzekając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 178., w związku z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.