Uzasadnienie
Minister Środowiska decyzją z dnia [...] września 2005r. 2003r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania Pani B. F. oraz E. i S. C. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. uchylił w/w decyzję i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania.
Minister Środowiska wskazał, że decyzja Wojewody [...] została wydana z naruszeniem zasad procedury administracyjnej bowiem odwołujący nie byli zawiadomieni w trybie art.10 k.p.a. o zakończeniu postępowania w sprawie o udzielenie koncesji, o prawie zapoznania się z aktami, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów, zgłoszonych żądań oraz złożenia końcowego oświadczenia przed wydaniem decyzji. Naruszenie to zdaniem organu miało charakter kwalifikowanej wady procesowej, o której mowa w art.145 § 1 pkt 4 kpa i nie mogło być konwalidowane przez uzupełniające postępowanie dowodowe.
Skargę na tę decyzję złożyła K. SA wskazując, iż postępowania było przeprowadzone prawidłowo.
Minister Środowiska podtrzymał stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie toczy się na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skargę należało odrzucić.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organy nie doręczyły zaskarżonej decyzji, spadkobiercom Pana M. T., który jak wynika z akt postępowania sądowego zmarł w roku 1974. Pan M. T. został zarówno w postępowaniu koncesyjnym jak i postępowaniu przed organem II instancji uznany za stronę postępowania. W tym stanie rzeczy obowiązkiem organu jest wyjaśnienie czy decyzja organu I i II instancji została doręczona, następcom prawnym Pana M. T., bowiem jak wynika z powyższego nie mogła być doręczona stronie. Jeżeli decyzja nie została doręczona stronie to należy ustalić czy weszła do obrotu prawnego i czy wywołała jakiekolwiek skutki prawne.
Zgodnie z przepisem art.109 i 110 k.p.a. byt decyzji na zewnątrz rozpoczyna się z chwilą jej doręczenia lub ogłoszenia i od tej chwili organ, który decyzję wydał, jest nią związany (wyrok NSA I SA 117/99 z 22.01.1999r. LEX nr 47962).
Biorąc po uwagę powyższe skarga jest przedwczesna i jako taka na podstawie art.58 § 1 pkt 6 podlega odrzuceniu.