Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Odpis tego postanowienia skarżący otrzymał w dniu 16 października 2007 r.
W dniu 9 listopada 2007 r. skarżący – reprezentowany przez radcę prawnego – złożył skargę kasacyjną na ww. postanowienie z dnia 5 października 2007 r., wnosząc o uchylenie tego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie. Zgodnie natomiast z przepisem art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, jeżeli jest ona niedopuszczalna.
Wniesioną w dniu 9 listopada 2007 r. przez pełnomocnika skarżącego (radcę prawnego) skargę kasacyjną Sąd uznał za niedopuszczalną, bowiem nie jest ona środkiem odwoławczym przysługującym od postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do uiszczania wpisu sądowego z dnia 5 października 2007 r. sygn. akt VI
SA/Wa 1199/07, gdyż postanowienie to nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Jak wskazano w orzecznictwie postępowanie o przywrócenie terminu jest jedynie postępowaniem wpadkowym względem głównego nurtu postępowania, którego celem jest jedynie ocena zasadności wniosku o przywrócenie terminu – w tym zbadanie, czy zaniechanie dokonania czynności procesowej w przepisanym terminie było spowodowane okolicznościami niezawinionymi w sprawie (postanowienie NSA z dnia 3 marca 2005 r., sygn. akt FSK 812/2004, niepubl.).
Sąd nie był też władny uznać wniesionego przez stronę skarżącą niewłaściwego środka odwoławczego w postaci skargi kasacyjnej za zażalenie. Skoro bowiem strona skarżąca reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to nazwanie przez niego pisma procesowego "skargą kasacyjną" nie może być uznane za omyłkowe, gdyż zobowiązany jest on w szczególności do należytego działania w imieniu reprezentowanej strony. Pomimo tego, że błędne nazwanie czynności procesowej nie przesądza o jej treści, to jednak reguła ta – zdaniem Sadu – nie może znaleźć zastosowania w przypadku reprezentowania skarżącej spółki przez profesjonalnego pełnomocnika, który podlega dodatkowym wymogom należytej staranności w prowadzeniu spraw.
Podobnie w kwestii odrzucenia środka odwoławczego, niewłaściwie nazwanego przez profesjonalnego pełnomocnika, wypowiedział się również NSA m.in. w postanowieniach z dnia 21 czerwca 2007 r. (sygn. akt I OZ 445/07, niepubl.) oraz z 24 listopada 2006 r. (sygn. akt I OSK 1777/06, niepubl.). Orzeczenia te dotyczą co prawda sytuacji wniesienia przez adwokata/radcę prawnego zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi, ale w ocenie Sądu trzeba uznać, że zachowują one aktualność – w drodze analogii, dotyczącej obowiązku starannego działania pełnomocnika i negatywnej oceny skutków jego zaniedbania – również na gruncie niniejszej sprawy.
Nawet jeśli Sąd uznałby, że pomimo błędnego nazwania pisma procesowego, stanowi ono zażalenie, to i tak podlegałoby ono odrzuceniu z uwagi na przekroczenie terminu do złożenia takiego zażalenia. Odpis postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu został doręczony w dniu 16 października 2007 r., a zatem siedmiodniowy termin do wniesienia środka odwoławczego upłynął – zgodnie z art. z art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 111 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.) – w dniu 23 października 2007 r.
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., Sąd obowiązany jest odrzucić na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną niedopuszczalną z przyczyn określonych w tej ustawie.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając w oparciu o przepis art. 178 p.p.s.a.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1a p.p.s.a., zwracając skarżącemu kwotę, stanowiącą równowartość całości uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.