Uzasadnienie
VI SA/Wa 1152/14 Uzasadnienie
Decyzja z dnia [...] czerwca 2013 r. Burmistrz Miasta S. na podstawie art. 149 § 3 kpa odmówił I. G. (dalej: skarżąca) wznowienia postępowania w sprawie zezwolenia na zajęcie części pasa drogowego - chodnika ulicy S. w S. przez B. W. w celu ustawienia obiektu handlowego (kiosku) w okresie od dnia 01 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. Sprawa o zajęcie pasa drogowego była zakończona ostateczną decyzją Burmistrza Miasta S. z dnia [...] grudnia 2011 r.
Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. działając na skutek odwołania złożonego przez skarżącą I. G., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta S. z dnia [...] czerwca 2013 r.
Organy administracyjne stały na stanowisku, iż z dyspozycji art. 40 ustawy o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn.zm.) oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 01 czerwca 2004 r. w sprawie określenia warunków udzielania zezwoleń na zajęcie pasa drogowego (Dz.U. Nr 140 z 2004 r. poz. 1481) wynika, że stroną postępowania w sprawie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego jest wnioskodawca, który przez złożenie wniosku inicjuje postępowanie w przedmiotowej sprawie i jest adresatem wydanej w tym postępowaniu decyzji. Przywołując na powyższą okoliczność treść wyroku WSA w Gdańsku z dnia 11 października 2012 r. (sygn. Akt: III SA/Gd 369/12), Burmistrz uznał, iż po stronie skarżącej brak jest interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. legitymującego ją do wystąpienia z wnioskiem o zezwolenie pasa drogowego, a zarazem do złożenia wniosku o wyznaczenie postępowania związanego z wydaniem decyzji o zezwoleniu na zajęcie pasa drogowego.
- I. G. zaskarżyła decyzję SKO w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaznaczając:
- a) art. 28 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie, że nie jest stroną w sprawie, a zatem nie może wnosić o wznowienie postępowania
- b) art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych poprzez jego nie uwzględnienie,
- c) naruszenie art 7,77 § 1 i art 107 §1 i 3 kpa poprzez brak wskazania faktów, na których oparł się organ; nie wskazanie dlaczego nie wziął pod uwagę faktów wskazanych przez stronę, a dotyczących istoty sprawy, w szczególności nie wzięcie pod uwagę, iż decyzja z dnia [...] grudnia 2011 roku dotyczy terenu pasa drogowego już w części zajętego przez nią na otwór wentylacyjny piwnicy budynku przy ul. Z. [...] w S. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Podała, iż jest właścicielką budynku przy ul. Z. [...] w S., stojącego w ostrej granicy z pasem drogowym ul. Z. Budynek został wybudowany w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Budynek ten posiada piwnicę, której otwór wentylacyjny, standardowo w starym budownictwie, został umieszczony w pasie drogowym ulicy Z. Pomimo to Burmistrz S. dnia [...] grudnia 2011 roku wydał decyzję zezwalającą na zajęcie przez inną osobę zajmowanej już przez skarżącą części pasa drogowego na otwór wentylacyjny. W konsekwencji na otworze wentylacyjnym jest obecnie usytuowany kiosk uliczny. Tym samym został zablokowany przepływ powietrza w wentylacji, co przyczynia się do zawilgocenia budynku.
Skarżąca zarzuciła, iż Kolegium całkowicie pomija fakt, iż decyzja Burmistrza S. dotyczy części pasa drogowego, zajmowanego od kilkudziesięciu lat na otwór wentylacyjny jej budynku. Kolegium traktuje skarżącą wyłącznie jak właścicielkę budynku stojącego "obok" pasa drogowego, nie uwzględniając faktu, iż przysługują mi prawa do korzystania z części pasa drogowego, na którym bezprawnie został usytuowany kiosk. Kiosk w obecnym miejscu został usytuowany bez wydania decyzji o pozwoleniu na budowę czy też decyzji o warunkach zabudowy, zatem nie miała możliwości obrony swoich spraw w żadnym postępowaniu administracyjnym.
Wskazane przez Kolegium orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 października 2012 roku dotyczyło sprawy, w której za stronę postępowania chcieli być uznani właściciele działek sąsiadujących z drogą publiczną - osobom tym nie przysługiwały żadne konkretne prawa do korzystania z drogi publicznej. Dlatego też w ocenie skarżącej nie może ono mieć aktualnie zastosowania w kontrolowanej sprawie.
Ponadto kolegium wskazuje, iż "istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje". Skarżąca w odniesieniu do tej części argumentacji organu podniosła, że jej interes prawny do występowania jako strona w postępowaniu zakończonym decyzją Burmistrza Miasta S. z dnia [...] grudnia 2011 roku w przedmiocie wyrażenia zgody na umieszczenie obiektu handlowego - kiosku (o wznowienie którego wnosi), oparty jest na przepisie art.38 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych. Zgodnie z tym przepisem istniejące w pasie drogowym obiekty budowlane i urządzenia niezwiązane z gospodarką drogową lub obsługą ruchu, które nie powodują zagrożenia i utrudnień ruchu drogowego i nie zakłócają wykonania zadań zarządu drogi, mogą pozostać w dotychczasowym stanie.
Otwór wentylacyjny mojego budynku od kilkudziesięciu lat istnieje w pasie drogowym ul. Z. i pomimo to został zastawiony przez kiosku uliczny. W konsekwencji prawo skarżącej do korzystania z pasa drogowego na cele związane z wentylacją budynku zostało w sposób oczywisty naruszone.
Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skarga jest pozbawiona uzasadnionych podstaw.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Burmistrz Miasta S. zezwolił B. W. na wyłączne korzystanie z części pasa drogowego chodnika ulicy Z. w S. w celu ustawienia kiosku w okresie od dnia 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2015 r. ustalając jednocześnie opłatę z ww. tytułu.
Zgodnie z art. 28 kodeksu postępowania administracyjnego stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Procedurę wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego i elementy jego treści określają przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r. w sprawie określania warunków udzielania zezwoleń na zajęcie pasa drogowego (Dz.U.Nr 140, poz.1481). Z dyspozycji art. 40 ustawy o drogach publicznych oraz przepisów powołanego wyżej rozporządzenia wynika, że stroną postępowania w sprawie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego jest wnioskodawca, który przez złożenie wniosku inicjuje postępowanie w przedmiotowej sprawie i jest adresatem wydanej w tym postępowaniu decyzji.
Z treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 października 2012 r. lii SA/Gd 369/12 wynika:
- 1. "Stroną postępowania w sprawie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego jest jedynie inwestor (zajmujący pas drogowy), który przez złożenie wniosku inicjuje postępowanie w przedmiotowej sprawie i jest adresatem wydanej w tym postępowaniu decyzji
- 2. Z przepisów prawa nie wynika, aby jakiemukolwiek innemu podmiotowi niż inwestor (zajmujący pas drogowy) był przyznany przymiot strony w postępowaniu o zgodę na zajęcie pasa drogowego. Źródłem interesu prawnego do udziału w tym postępowaniu nie może być prawo własności nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością - pasem drogowym, którego dotyczy zezwolenie."
Ponadto w w/w wyroku stwierdzono, iż decyzja wydana w trybie art. 40 powołanej ustawy nie wpływa na sytuację prawną właścicieli takich działek, nie dotyczy bowiem bezpośrednio ich praw bądź obowiązków. Warto przy tym zauważyć, ze w przedmiotowym postępowaniu organ nie bada oddziaływania obiektu umieszczonego w pasie drogi na sąsiednie nieruchomości".
Sąd rozpatrując niniejszą sprawę, podziela pogląd prawny zawarty w powyższym wyroku. Skoro żaden przepis materialnoprawny nie kreuje po stronie skarżącej interesu prawnego w domaganiu się wznowienia postępowania administracyjnego zasadnie organ decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. odmówił wszczęcia postępowania wznowieniowego w przedmiocie zajęcia pasa drogowego przez osobę będącą jedyną stroną tego postępowania załatwionego ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. – B. W. Z podanych wyżej przyczyn, na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji..