Uzasadnienie
Decyzją z [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej organ II instancji) utrzymał w mocy decyzję S. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej organ I instancji) z [...] listopada 2015 r. nr [...]. o nałożeniu na T. sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej spółka, skarżąca) kary pieniężnej w wysokości 15.000,00 zł.
Pismem z 19 maja 2016 r. (nadanym 24 maja 2016 r., wpłynęło do organu II instancji 30 maja 2016 r.) spółka wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w treści której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji.
Postanowieniem z [...] czerwca 2016 r. nr. [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 140ac ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, (Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) – dalej również p.r.d. z urzędu wstrzymał wykonanie ostatecznej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] kwietnia 2016 r. nr [...], którą utrzymano w mocy ww. decyzję organu I instancji z [...] listopada 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
W niniejszej sprawie skarżąca w skardze skierowanej do Sądu administracyjnego wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, w sytuacji gdy organ II instancji wstrzymał wykonanie decyzji ostatecznej na podstawie art. 140ac ust. 2 p.r.d.
Stosownie do art. 140ac ust. 2 p.r.d., decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną w myśl przepisów ustawy Prawa o ruchu drogowym następuje z urzędu, ale tylko wówczas, gdy strona zaskarżyła tę decyzję do sądu administracyjnego. Tym samym, złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi staje się bezprzedmiotowe, w sytuacji, kiedy organ drugiej instancji wydał postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji zgodnie z art. 140ac ust. 2 p.r.d. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1940/15).
Wstrzymanie wykonania decyzji II instancji zgodnie z art. 140ac ust. 2 p.r.d. skutkuje tym, że do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądami administracyjnymi zarówno zaskarżona decyzja jak i decyzja organu I instancji nie mogą być wykonane.
Wobec powyższego należało uznać że złożenie ww. wniosku do Sądu o wstrzymanie wykonania decyzji pierwszoinstancyjnej nie ma uzasadnienia i jako takie jest bezprzedmiotowe. Ochrona tymczasowa udzielona już w tej sprawie przez organ pozostaje bowiem w mocy do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzgledniającego skargę lub też uprawomocnienia się orzeczenia o oddaleniu skargi (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Do tego czasu organ nie może egzekwować kwoty kary nałożonej decyzją (v. postanowienie NSA z 17 marca 2015 r., II GZ 81/15).
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości umorzenia postępowania z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, dlatego też, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił wniosek oddalić.