Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 maja 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 1160/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącego, R. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję ww. organu z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 3 000 złotych za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 24 maja 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 28).
W sprawie ustalono, iż zaskarżona decyzja wraz z pouczeniem o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz sposobie i terminie ich wniesienia - zgodnie z wolą skarżącego - przesłana została na adres do doręczeń wskazany m.in. w treści pisma z dnia 7 stycznia 2013 r. Odbiór przesyłki w dniu 4 lutego 2013 r. kwitował A. K. (osoba uprawniona do odbioru korespondencji). Pismem z dnia 4 marca 2013 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. Przesyłka zawierająca skargę nadana zastała na adres organu w dniu 4 marca 2013 r. za pośrednictwem Brytyjskiej Poczty Królewskiej co potwierdza znaczek oraz adnotacje na kopercie. Z prezentaty odciśniętej na skardze wynikało, że skarga wpłynęła do organu w dniu 8 marca 2013 r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd odrzucając skargę, wskazał na brak dostosowania art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 – dalej p.p.s.a.) do brzmienia ustawy Prawo pocztowe z dnia 23 listopada 2012 r. (Dz. U. 2012 poz. 1529 – wprowadzającej pojęcie tzw. operatora wyznaczonego tj. operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia usług powszechnych. Jednocześnie podkreślił, iż powyższe nie oznacza, iż pod pojęciem "polski urząd pocztowy" mieści się każdy operator uprawniony do wykonywania usługi pocztowej. Zgodnie z treścią art. 46 ust. 2 w zw. z art. 178 § 2 ustawy Prawo pocztowe w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie ww. ustawy Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego, a zatem oddanie pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska S. A., posiadającemu uprawnienia do prowadzenia działalności pocztowej, nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej.
Powyższe w ocenie Sądu dawało podstawę do uznania, iż nadana za pośrednictwem Brytyjskiej Poczty Królewskiej w dniu 4 marca 2013 r. a następnie pozostająca do dnia 8 marca 2013 r. w dyspozycji "[...]" przesyłka, zawierająca skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2013 r. wpłynęła do organu z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a i w konsekwencji podlegała odrzuceniu.
Pismem z dnia 29 maja 2013 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Do wniosku załączył oryginał skargi. W uzasadnieniu wniosku podkreślił, iż działając z zamiarem zachowania terminu do wniesienia skargi, w dniu 4 marca 2013 r. nadał w Urzędzie Pocztowym w L. przesyłkę poleconą, która za pośrednictwem Brytyjskiej Poczty Królewskiej miała zostać doręczona adresatowi. Od tego momentu skarżący nie miał wpływu na dalsze działania Urzędu w tym powiązania korporacyjne w zakresie przekazywania przesyłek pocztowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 ww. ustawy stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Artykuł 86 § 1 nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757; Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis str. 333).
Przystępując do rozpoznania wniosku, Sąd uznał, iż w sprawie zachowany został termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Powyższe, umożliwia merytoryczne rozpoznanie kwestii ewentualnego zawinienia w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Dokonując oceny w tym względzie Sąd stwierdził, iż skarżący w wystarczającym stopniu uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
Jak wynika z akt sprawy nadana w dniu 4 marca 2013 r. przesyłka zawierająca skargę R. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję ww. organu z dnia [...] września 2012 r. Nr [...] o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 3 000 złotych za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej posiadała prawidłowo określonego adresata korespondencji. Skarżący oddając przesyłkę do dyspozycji Brytyjskiej Poczty Królewskiej działał w przeświadczeniu jej prawidłowego, zgodnego z obowiązującymi przepisami prawa pocztowego, doręczenia adresatowi. Jak słusznie podkreślił skarżący, od momentu nadania przesyłki nie miał wpływu na działanie organu pocztowego, w tym wiążące go umowy z operatorami krajowymi świadczącymi usługi pocztowe na terytorium Polski.
Wobec powyższego Sąd uznał, iż w zaistniałej sytuacji skarżący nie może ponosić negatywnych skutków działań podmiotów odpowiedzialnych za przyjmowanie, przemieszczanie i doręczanie przesyłek zagranicznych, w tym powierzenia przesyłki poleconej zawierającej skargę innemu niż operator wyznaczony tj. operator pocztowy obowiązany do świadczenia usług powszechnych, jakim w obecnym stanie prawnym jest Poczta Polska S.A. (art. 46 ust. 2 w zw. z art. 178 § 2 ustawy Prawo pocztowe) podmiotowi.
W ocenie Sądu powyższe okoliczności faktyczne w sposób wystarczający przemawiają za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, bowiem uprawdopodobnione zostało, że uchybienie terminu miało charakter niezawiniony.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia