Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2009 r. skarżąca F. S.A. "C." z siedzibą w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Prezesa Narodowego
Funduszu Zdrowia, zarzucając na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), naruszenie art. 64 § 2 k.p.a.
Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] stycznia 2009 r. skarżąca złożyła odwołanie od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z siedzibą w R. z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...]. Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. skarżąca została wezwana w trybie art. 64 § 2 k.p.a., pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania, do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braku w/w odwołania poprzez złożenie prawidłowego podpisu pod odwołaniem zgodnie z reprezentacją skarżącej ujawnioną w Krajowym Rejestrze Sądowym. W dniu [...] marca 2009 r. członek zarządu ds. operacyjnych F. –złożył w siedzibie Centrali NFZ podpis pod w/w odwołaniem.
Pismem z dnia [...] marca 2009 r. skarżąca została poinformowana o pozostawieniu na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. pisma bez rozpoznania
Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez podjęcie czynności zmierzających do rozpoznania odwołania skarżącej od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z siedzibą w R. dnia [...] grudnia 2008 r.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. organ uznał wezwanie skarżącej z dnia [...] kwietnia 2009 r. za niezasadne. Organ podał, że braki odwołania nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Organ podkreślił, że w dniu [...] marca 2009 r. podpis pod odwołaniem złożyła osoba piastująca funkcję członka zarządu F. S.A. "C.", podczas gdy podpis powinien złożyć Prezes Zarządu spółki w związku z reprezentacją spółki ujawnioną w KRS.
W skardze z dnia [...] maja 2009 r. skarżąca na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniosła o uchylenie czynności Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2009 r., zarzucając naruszenie art. 64 § 2 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W ocenie Sądu, pismo organu z dnia [...] marca 2009 r. (nazywane w skardze czynnością), w związku z którym wniesiono skargę, nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, bowiem zaskarżone pismo nie jest ani postanowieniem, ani decyzją, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 3, ani też innym aktem rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. Nie można zaskarżonego pisma zakwalifikować również do aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., na które może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, pod warunkiem, że akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, są określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 52/2007).
Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienia lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r. sygn. akt OSK 247/040.
Tymczasem pismo organu wydane w trybie art. 64 § 2 k.p.a. nie konkretyzuje żadnego stosunku administracyjnoprawnego, nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach strony. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2008 r. sygn. akt I OSK 1170/08). Nie wymaga wydania przez organ ani decyzji, ani postanowienia, bowiem jest jedynie czynnością materialnotechniczną, która nie należy jeszcze do postępowania "w sprawie". (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2007 r. sygn. akt II GSK 295/06, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2000 r. sygn. akt I SAB 133/99. Podobny pogląd wyraził także Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 8 czerwca 2000 r. sygn. akt III ZP 11/00). "Nie każde bowiem podanie automatycznie uruchamia kompetencje do rozpatrzenia sprawy. "Tylko właściwy "impuls", a więc podanie spełniające określone przez prawo wymagania, jest w stanie doprowadzić do aktualizacji kompetencji do rozpatrzenia sprawy, czyli uruchomienia procesu stosowania prawa, a w konsekwencji spowodować wszczęcie postępowania administracyjnego.
Wszelkie impulsy, czyli podania nie odpowiadające wymaganiom prawa, nie są w stanie zaktualizować i uruchomić kompetencji organu do rozpatrzenia sprawy, tj. uruchomienia procesu stosowania prawa, co oznacza równocześnie, że nie są w stanie doprowadzić do wszczęcia postępowania administracyjnego. (E. Bojanowski, glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1996 r. sygn. akt II SA 1473/94).
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że skoro zaskarżone pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2009 r. nie podlega jurysdykcji sadowoadministracyjnej, to nie może być przedmiotem oceny dokonywanej przez sąd administracyjny.
Z powyższych względów, Sąd, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Odnośnie punktu 2 sentencji Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.