Uzasadnienie
Skarżąca – S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "WSA") skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismem z 17 czerwca 2020 r. wezwał skarżącą do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi pod rygorem jej odrzucenia poprzez złożenie:
- a) dokumentu określającego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do działania w imieniu strony skarżącej – wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4 aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1168 wydruku komputerowego, obejmującego datę sporządzenia skargi;
- b) dokumentu, z którego wynikałaby data nadania skargi.
W zakreślonym terminie skarżąca nie nadesłała żądanych dokumentów, dlatego też Sąd postanowieniem z dnia 24 lipca 2020 r. odrzucił skargę.
Na powyższe postanowienie skarżąca pismem z 12 sierpnia 2020 r. złożyła zażalenie, które zostało ponownie podpisane w imieniu spółki przez Prezesa Zarządu S. S. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 12 sierpnia 2020 r. w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) przez podpisanie zażalenia z 12 sierpnia 2020r. w sposób wynikający z nadesłanego odpisu z Krajowego Rejestru Handlowego.
Przy piśmie z 4 września 2020 r. skarżąca nadesłała pełny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z treścią art. 28 § 1 powołanej ustawy, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu a, jak wskazuje treść art. 29 tej ustawy, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W odniesieniu do podmiotów podlagających obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego dokumentem poświadczającym uprawnienie do działania w ich imieniu jest aktualny odpis z tego rejestru (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FSK 1274/07, Legalis).
Sąd badając zażalenie od strony formalnej ustalił, że w aktach sprawy znajdują się dwa pełne odpisy z Krajowego Rejestru Sądowego datowane na dzień 1 sierpnia 2020 r. i 4 września 2020 r. Zgodnie z każdym z nich do skutecznego składania oświadczeń w imieniu Skarżącej koniczne jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem.
Ze znajdujących się w aktach dokumentów wynika, że na dzień 20 maja 2020 r. (dzień sporządzenia skargi do Sądu) oraz na dzień 12 sierpnia 2020 r. (dzień sporządzenia zażalenia) w skarżącej spółce powołany był wyłącznie Prezes Zarządu S. S. Sąd mając na uwadze powyższe, a także fakt, że zapisy w KRS to dane, które są objęte domniemaniem prawnym w zakresie zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy stwierdza, że skoro z KRS jednoznacznie wynika (zgodnie z wolą skarżącej zawartą we wniosku rejestrującym spółkę), że do skutecznego składania oświadczeń w jej imieniu koniczne jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem, to podpisanie zażalenia z 12 sierpnia 2020 r. wbrew tak zapisanej reprezentacji wyłącznie przez Prezesa Zarządu, nie wypełniało braku formalnego zażalenia.
Z tych względów Sąd odrzucił zażalenie, czyniąc to w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.