Uzasadnienie
Skarżąca, W. G. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego, wniosła za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2018 r., w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów leczenia za granicą.
Pismem z 7 sierpnia 2018 r. (k. 41), wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w jej imieniu przed sądami administracyjnymi.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 10 sierpnia 2018 r. (k. 45), odbiór kwitował upoważniony pracownik, posługujący się pieczęcią kancelarii.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jak wskazał bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 916/10 www.orzeczenia.nsa.gov.pl: "(...)zwalnia od obowiązku złożenia pełnomocnictwa sytuacja, gdy pełnomocnik przedtem złożył to pismo w danej sprawie sądowoadministracyjnej (...).Nie zwalnia od obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym ani fakt, iż pełnomocnictwo przedłożono w postępowaniu administracyjnym, ani złożenie tegoż dokumentu do innej sprawy sądowoadministracyjnej (...)".
Nadto w orzecznictwie przyjmuje się, że niedołączenie do skargi pełnomocnictwa należy uznać za brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSA i WSA 2005, nr 5, poz. 91). W przypadku wystąpienia tego rodzaju braku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. Takim rygorem w przypadku braków formalnych skargi jest rygor jej odrzucenia, a podstawą art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania i pouczenia, pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił ww. braku skargi w postaci pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej w wyznaczonym terminie. Przedmiotowa przesyłka, o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru, została prawidłowo doręczona na adres kancelarii pełnomocnika w dniu 10 sierpnia 2018 r. (k. 45), a zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął z dniem 17 sierpnia 2018 r.
Mając powyższe na uwadze, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzekając o zwrocie skarżącej wpisu od skargi, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.