Uzasadnienie
Strona skarżąca, H. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], wniosła za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...]marca 2017 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 9 czerwca 2017 r. (k. 1 akt), pismem z dnia 21 czerwca 2017 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia - poprzez nadesłanie stosownego pełnomocnictwa procesowego dla ustanowionego pełnomocnika oraz złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do reprezentacji strony skarżącej – pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) spółki H. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na dzień udzielenia pełnomocnictwa.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie zostało doręczone na adres pełnomocnika strony skarżącej w dniu 7 lipca 2017 r. (k. 17 akt).
W zakreślonym terminie, pełnomocnik nie uzupełnił powyższych braków, jednocześnie składając w dniu 13 lipca 2017 r. oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) – zwanej dalej p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. – każde pismo procesowe strony (w tym skarga) powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Stosownie do regulacji zawartej w art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Art. 29 powołanej ustawy wskazuje nadto, iż przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W przypadku złożenia pisma do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa – stosownie do art. 29 p.p.s.a.
W odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, dokumentem, z którego wynika kto jest uprawniony do reprezentowania takiej spółki oraz sposób jej reprezentacji, jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.
Dane wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (t.j. Dz.U.
z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.), korzystają z domniemania prawdziwości.
W razie niewykazania umocowania do działania w imieniu spółki przy pierwszej czynności w postępowaniu (wniesieniu skargi), przewodniczący wzywa ustanowionego pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Natomiast niewykonanie w terminie wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy.
W niniejszej sprawie, pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków skargi w postaci pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz nadesłania pełnego odpisu z KRS-u strony skarżącej.
Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania, pełnomocnik skarżącej spółki nie uzupełnił w zakreślonym, siedmiodniowym terminie braku w zakresie KRS-u strony skarżącej oraz nie nadesłał dokumentu pełnomocnictwa.
Wobec powyższego, skarga stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. Należy bowiem podkreślić, iż termin do usunięcia braków formalnych skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a.) ma charakter ustawowy, co oznacza, że nie może on być skracany ani przedłużany przez Sąd, a w przypadku nieusunięcia braków formalnych skargi, po stronie Sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w zw. z art. 49 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.