Uzasadnienie
M. D. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia nr [...] przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach [...] – [...] czerwca 2011 r. z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego. Skarżąca nadała niniejszą skargę w dniu 15 grudnia 2011 r. bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd przesłał niniejszą skargę do Komisji Egzaminacyjnej II stopnia nr [...] przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach [...] – [...] czerwca 2011 r., w dniu 22 grudnia 2011 r.
Następnie skarżąca pismami: z dnia 17 grudnia 2011 r. i z dnia 23 grudnia 2011 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Uzasadniając swój wniosek wskazała, że nadanie skargi bezpośrednio do Sądu wynikało z oczywistej omyłki, bowiem jak wynika z treści samej skargi, miała ona być złożona za pośrednictwem organu. Sama zaś pomyłka wynikała z trudnej sytuacji rodzinnej i zamieszaniem związanym z okresem przedświątecznym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.) – cytowana dalej jako "p.p.s.a." czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 tego artykułu stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149).
W ocenie Sądu wskazane przez skarżącą okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do wniesienia skargi. W sprawie niniejszej należy zauważyć, że skarżąca jako uzasadnienie braku winy w naruszeniu terminu do wniesienia skargi do sądu, poprzestała jedynie na ogólnikowym wskazaniu, że naruszenie terminu do wniesienia skargi było spowodowane błędnym zaadresowaniem koperty i nadaniem jej bezpośrednio do Sądu.
W ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła w przekonujący sposób okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi do Sądu tak jak wymaga tego przepis art. 87 § 2 p.p.s.a. Wyjaśnić należy, że orzecznictwo sądowoadministracyjne zajmuje jednolite stanowisko, co do skuteczności czynności nadania skargi na błędny adres. W przypadku, gdy strona została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia skargi, a taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, fakt błędnego zaadresowania skargi nie stanowi przesłanki przywrócenia terminu. Fakt ten świadczy o nienależytej staranności strony i nie może być okolicznością wskazującą na brak jej winy w dopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 1236/11, postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2009r., sygn. akt II FZ 432/09, opubl. w Lex nr 582802; postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010r., sygn. akt II GZ 160/10, opubl. w Lex 673850; postanowienie NSA z dnia 14 lipca 2010r., sygn. akt II OZ 969/10, opubl. w Lex nr 744060).
Zdaniem Sądu, powyżej prezentowany pogląd judykatury zasługuje na pełną aprobatę. Popełniona przez skarżącą omyłka jest bezsporna i okoliczność ta, w świetle przedstawionych wyżej wywodów, nie stanowi usprawiedliwionej przesłanki braku winy, koniecznej do uznana za zasadny, złożonego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W szczególności nie sposób uznać, że błąd pisarski spowodowany był sytuacją nagłą, której skutków strona nie była w stanie zapobiec nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W tym stanie rzeczy należało, stosownie do art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak na wstępie