Uzasadnienie
Skarżący – S. W., w prawidłowym trybie i terminie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę.
Sąd postanowieniem z 31 lipca 2017 r., czyniąc to w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego – pomimo skutecznego wezwania, należnego od niej wpisu sądowego (k. 7 i k 11 akt). Postanowienie to wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie i terminie jego zaskarżenia zostało skarżącemu doręczone dnia 7 sierpnia 2017 r. (z.p.o. k. 17 akt).
Dnia 16 sierpnia 2017 r. skarżący wniósł na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nadając je na adres WSA za pośrednictwem operatora pocztowego (k. 20 akt).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. na postanowienie odrzucające skargę w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. przysługuje zażalenie, które zgodnie z § 2 tego przepisu wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Sąd stwierdza, że skarżący wprawdzie wniósł zażalenie w przewidzianym prawem trybie, tj. skierował je do Naczelnego Sądu Administracyjnego, czyniąc to za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednakże uchybił przy tym ustawowemu, siedmiodniowemu terminowi na dokonanie tej czynności. Jak wynika bowiem z akt postanowienie z 31 lipca 2017 r., wraz z prawidłowym pouczeniem o prawie jego zaskarżenia, skarżący odebrał osobiście 7 sierpnia 2017 r. Zatem ostatnim dniem terminu na skuteczne złożenie zażalenia był 14 sierpnia 2017 r. (poniedziałek), skarżący zaś zażalenie nadał dnia 16 sierpnia 2017 r. uchybiając tym samym terminowi do jego wniesienia.
Jednocześnie Sąd stwierdza, że skarżący wnosząc zażalenie po terminie nie zażądał przywrócenia tego terminu.
Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia