Uzasadnienie
W wyniku przeprowadzonej kontroli w sklepie odzieżowym prowadzonym przez D. C. stwierdzono, iż jest włączony i emituje program odbiornik telewizyjny. Kontrolowana nie przedstawiła dokumentu potwierdzającego jego rejestrację.
W związku z powyższym, działający z upoważnienia Dyrektora Generalnego Poczty Polskiej, Dyrektor Rejonowego Urzędu Poczty w L. wydał zaskarżoną decyzję.
Od decyzji tej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła D. C. Na podstawie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w oparciu o art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270),
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;
Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Łączności z dnia 16 lipca 1993 r. w sprawie kontroli wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. Nr 70, poz. 339 ze zm.) jednostką organizacyjną Ministra Łączności uprawnioną do przeprowadzania kontroli wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych jest Państwowe Przedsiębiorstwo Użyteczności Publicznej "Poczta Polska".
W związku z powyższy organem właściwym do wydawania decyzji nakazujących zarejestrowanie odbiornika oraz ustalających opłatę za używanie nie zarejestrowanego odbiornika jest dyrektor Państwowego Przedsiębiorstwa Użyteczności Publicznej "Poczta Polska", który może do wydawania decyzji upoważnić pracowników Poczty Polskiej. Organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego nad dyrektorem Poczty Polskiej, w przedmiotowych sprawach, jest Minister Łączności, obecnie Minister Infrastruktury, (wyrok NSA w Łodzi z dnia 20 stycznia 1995 r. w sprawie S.A./Łd 581/94).
Prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego powstaje po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego - art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie - art. 52 § 2 p.s.a.
Ponieważ skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków do zaskarżenia wskazanej w skardze decyzji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak na wstępie.