Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 lipca 2014 r., doręczonym P. A. – skarżącemu w niniejszej sprawie, w dniu 1 września 2014 r., odrzucił jego skargę wniesioną na decyzję Głównego Inspekotra Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Przyczyną odrzucenia skargi był fakt braku uiszczenia przez skarżącego wpisu sądowego.
Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, pismem z dnia [...] października 2014 r., wniósł do Sądu skargę kasacyjną od wskazanego na wstępie postanowienia, wnioskując o jego uchylenie. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że skarga została odrzucona z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych, pomimo że skarżący nie otrzymał przesyłki sądowej ani zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 marca 2006 r., sygn. akt II OSK 523/05, System Informacji Prawnej Lex nr 198193), że aby wniesienie skargi kasacyjnej wywołało skutek w postaci wszczęcia sądowoadministracyjnego postępowania drugoinstancyjnego musi dojść do łącznego spełnienia następujących warunków, a mianowicie, skarga musi być wniesiona w przepisanym terminie (art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.), skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.), zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.). Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną, a w konsekwencji powoduje jej odrzucenie (art. 178 p.p.s.a.).
Dokonując oceny spełnienia wniesionej przez pełnomocnika skarżącego skargi kasacyjnej pierwszego z wymogów jej prawidłowego wniesienia, to jest zachowania ustawowego terminu do jej złożenia, Sąd stwierdził, że nie został on dochowany. Zgodnie z wyżej powołanym art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Dzień doręczenia jest początkiem terminu, natomiast jego koniec następuje w momencie upływu trzydziestego dnia (art. 111 § 1 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a.). Przy obliczaniu, który dzień jest dniem trzydziestym, nie uwzględnia się natomiast dnia, w którym nastąpiło doręczenie (art. 111 § 2 K.c. w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący, odpis postanowienia z uzasadnieniem wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia otrzymał, jak już wyżej wskazano, w dniu 1 września 2014 r., tak więc termin do złożenia skargi kasacyjnej przez skarżącego upływał z dniem 1 października 2014 r., zaś skargę kasacyjną pełnomocnik skarżącego wniósł w dniu 2 października 2014 r. (por. datę stempla pocztowego na kopercie zawierającej skargę kasacyjną, karta nr 44 akt).
W konsekwencji stwierdzić należy, że skoro pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną w dniu 2 października 2014 r., to uchybił ustawowemu terminowi trzydziestu dni do jej złożenia. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, że skarga została wniesiona w terminie. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Wobec powyższego, na mocy przywołanego art. 178 p.p.s.a., skargę kasacyjną wniesioną w niniejszej sprawie, jako spóźnioną, należało odrzucić, o czym orzeczono, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.