Uzasadnienie
Skarżąca spółka – P. Sp.j. z siedzibą w P. (dalej spółka, skarżąca), reprezentowana przez adwokata, pismem z dnia [...] listopada 2014 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego (dalej organ) z dnia [...] października 2014 r., nr [...], którą organ uchylił swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie z dnia [...] lipca 2014 r. o odmowie wygaszenia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej zlokalizowanej w P. przy ul. P. i umorzył postępowanie w całości w I instancji.
W skardze spółka zawarła wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), z uwagi na toczące się postępowanie sądowoadministracyjne o uchylenie decyzji organu z dnia [...] września 2014 r., nr [...], utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie cofnięcia spółce zezwolenia na prowadzenie ww. hurtowni farmaceutycznej.
Spółka wskazała, że organ pomimo otrzymania wniosku o wygaszenie zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej i zawisłości postępowania w tym przedmiocie, bez podstawy prawnej wszczął postępowanie o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie tej hurtowni. Dodała, że skoro organ umorzył postępowanie w I instancji w całości z uwagi na brak przedmiotu, tj. zezwolenia na prowadzenie hurtowni, to zasadnym jest zawieszenie niniejszego postępowania dotyczącego odmowy wygaszenia zezwolenia do czasu rozpoznania skargi na decyzję organu w przedmiocie cofnięcia spółce zezwolenia na prowadzenie wskazanej na wstępie hurtowni.
W ocenie spółki, rozstrzygnięcie Sądu w sprawie cofnięcia zezwolenia będzie miało wpływ na rozpoznanie sprawy w niniejszym postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Po zapoznaniu się z aktami niniejszej sprawy, jak również sprawy, w której organ wydał decyzję o cofnięciu spółce zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej (sprawa o sygn. akt VI SA/Wa 4004/14), Sąd postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozpoznania przez Sąd skargi wniesionej na decyzję organu z dnia [...] września 2014 r., którą utrzymano w mocy decyzję cofającą spółce zezwolenie na prowadzenie należącej do niej hurtowni farmaceutycznej.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (vide: postanowienia NSA z 11 marca 2005 r., sygn. akt I OZ 45/05 oraz z 7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08). Analizując celowość zawieszenia postępowania, sąd winien wziąć pod uwagę wystąpienie w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem – art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267), art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U.
z 2012 r. poz. 749 ze zm.), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się postępowaniu (v. Komentarz M. Niezgódka-Medek do art. 125 p.p.s.a., Lex Omega 39/2013). Możliwość zainicjowania tego rodzaju nadzwyczajnego postępowania nie może być jednak traktowana jako samoistna negatywna przesłanka fakultatywnego zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a..
W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie, nie sposób ocenić legalności decyzji wydanej w sprawie z wniosku spółki o stwierdzenie wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej bez dokonania przez Sąd oceny zgodności z prawem decyzji wydanej w przedmiocie cofnięcia tego zezwolenia. Przyjęcie za podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, jak wskazał organ, zaistnienia przesłanki uzasadniającej cofnięcie przedmiotowego zezwolenia, skutkującej wszczęciem postępowania w tym zakresie, będzie mogło bowiem zostać poddane kontroli Sądu dopiero po zbadaniu prawidłowości wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia. Do tego czasu iluzorycznym byłoby wypowiadanie się przez Sąd co do zaistnienia w niniejszym postępowaniu okoliczności dających organowi podstawę do stwierdzenia bezprzedmiotowości decyzji odmawiającej wygaszenia zezwolenia i w konsekwencji umarzenia postępowania o wygaszenie zezwolenia, gdyż w zależności od zapadłego rozstrzygnięcia w przedmiocie cofnięcia zezwolenia, organ winien umorzyć postępowanie w przedmiocie wygaszenia zezwolenia lub orzec w tymże przedmiocie.
Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uznając, że wynik niniejszej sprawy zależy od rozstrzygnięcia w sprawie prowadzonej pod sygn. akt VI SA/Wa 4004/14, orzekł jak w sentencji postanowienia.