Uzasadnienie
J.S. wniósł skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] wydaną z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przez Z-cę Dyrektora Oddziału w P. w przedmiocie niewyrażenia zgody na wykonanie zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] do działki nr [...].
Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] listopada 2003 r. do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w P. wpłynął wniosek J.S. o wyrażenie zgody na urządzenie zjazdu z drogi krajowej nr [...] W. – P. w miejscowości G. do działki oznaczonej numerem geodezyjnym [...]. W uzasadnieniu wniosku J.S. podał, iż na w/w działce zamierz urządzić punkt dystrybucji gazu płynnego oraz, że zobowiązuje się do pokrycia kosztów związanych z budową zjazdu.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. Z-ca Dyrektora Oddziału w P. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad nie wyraził zgody na wykonanie publicznego zjazdu bezpośredniego z drogi krajowej nr [...] do działki nr [...] położonej w m. G..
W uzasadnieniu decyzji wskazał na to, że działka nr [...] ma dogodny dojazd z drogi lokalnej (dz. nr [...]), która posiada włączenie do drogi nr [...]. Zgodnie natomiast z Rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. "w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie" (Dz U Nr 43 poz. 430) – stosowanie zjazdów na drogach klasy GP dopuszczalne jest wyjątkowo, gdy brak innej możliwości dojazdu lub nie jest uzasadnione bądź możliwe wykonanie albo wykorzystanie istniejącej drogi klasy D lub L do obsługi przyległych nieruchomości. W tej sytuacji nie zachodzi wyjątkowa okoliczność, gdyż działka nie jest pozbawiona dojazdu.
Ponadto w przypadku usytuowania na działce punktu dystrybucji gazu płynnego wykonanie zjazdu stałoby w sprzeczności z § 123 ust. 2 w/w Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej, gdyż zgodnie z określonym tam warunkiem zjazdy do sąsiednich stacji paliw należy lokalizować poza terenem zabudowy w odległościach nie mniejszych niż 5 km; tu natomiast odległość do najbliższej stacji paliw wynosiłaby 1 km [...] m.
Pismem z dnia [...] stycznia 2004 r. J.S. zwrócił się do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wniosku podał, że na działce nr [...] chce wybudować warsztat montażu urządzeń gazowych do samochodów i ich naprawy oraz, że zakupił już materiały niezbędne do wybudowania tego zakładu. Powołał się ponadto na zaświadczenie z Urzędu Gminy w K. z dnia [...] stycznia 2004 r. z którego wynika, że działka o numerze geodezyjnym [...] jedyny dojazd posiada od drogi powiatowej G.-T. poprzez drogę gminną (odległość około [...] m), natomiast nie ma możliwości dojazdu od strony trasy E-[...] ponieważ wszystkie dojazdy do w/w trasy są we władaniu prywatnych właścicieli.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. utrzymał w mocy decyzję wydaną w dniu [...] grudnia 2003 r. przez Z-cę Dyrektora Oddziału w P. podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu wcześniejszej decyzji. Ponadto podkreślił w uzasadnieniu swojej decyzji, że w świetle obowiązujących przepisów bez znaczenia jest okoliczność, czy na przedmiotowej działce planowany jest punkt dystrybucji gazu płynnego, czy też warsztat montażu i naprawy urządzeń gazowych określony przez stronę we wniosku z dnia [...] stycznia 2004 r.
W skardze na tę decyzję J.S. podniósł, iż działka nr [...] jest przeznaczona pod działalność gospodarczą, a brak zjazdu z drogi krajowej czyni ją bezużyteczną. Wskazał ponadto na to, że w obrębie jego działki na odcinku [...]–[...] km znajduje się [...] zjazdów.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Uzasadniając swoje stanowisko jeszcze raz wskazał na to, że działka nr [...] od strony południowej graniczy z drogą niższej klasy tj. drogą gminną (działka nr [...]), posiadającą włączenie do drogi krajowej nr [...]. Za pośrednictwem tej drogi gminnej skarżący ma więc możliwość dojazdu do swojej działki, jak również planowanego na jej terenie obiektu, bez konieczności wykonywania bezpośredniego zjazdu z drogi krajowej z ewidentnym naruszeniem obowiązujących przepisów. Wyjaśnił też, że [...] zjazdów z drogi krajowej nr [...], o których wspomniał skarżący powstało przed 1999 r., tj. przed wejściem w życie Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. "w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie". Ponadto tylko [...] z tych [...] zjazdów są zjazdami publicznymi, pozostałe to zjazdy indywidualne.
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad stwierdził, że rozstrzygając tę sprawę nie mógł kierować się indywidualnym interesem skarżącego lecz interesem społecznym polegającym na zapewnieniu właściwego poziomu bezpieczeństwa ruchu kołowego i pieszego na drodze publicznej.
W dniu [...] kwietnia 2005 r. skarżący nadesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zaświadczenie wydane przez Urząd Gminy w K. z dnia [...] kwietnia 2005 r., z którego wynika, że droga oznaczona nr [...] w G. w myśl art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych nie jest zaliczana do kategorii dróg gminnych.
Na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2005 r. skarżący dodatkowo wyjaśnił, że droga którą w tej chwili dojeżdża do działki nr [...], to nie droga gminna lecz zwykła droga polna o szerokości ok. [...] m. Poszczególne odcinki tej drogi są własnością właścicieli okolicznych działek, a droga ta jest zamknięta tuż za działką nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sądy administracyjne powołane są do badania legalności, czyli zgodności zaskarżonych decyzji lub postanowień z przepisami postępowania oraz przepisami prawa materialnego. Sąd administracyjny nie bada natomiast celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.
Skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie, gdyż organ administracji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy nie wyjaśnił dostatecznie stanu faktycznego istotnego dla rozstrzygnięcia sprawy naruszając tym samym zasadę prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 kpa.
Zgodnie z art. 7 kpa organ administracji publicznej prowadzący postępowanie ma obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
Art. 77 § 1 kpa nakłada natomiast na organ administracji obowiązek zebrania w sposób wyczerpujący i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
Organ administracji publicznej jest obowiązany kierować się zasadą prawdy obiektywnej także wówczas, gdy decyzja wydana w sprawie indywidualnej ma charakter uznaniowy (taki stanowisko wyraził NSA między innymi w wyroku z dnia 23 września 1996 r. SA/Ka 1418/95).
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego z wniosku skarżącego J.S. stwierdził, że do działki o numerze geodezyjnym [...], stanowiącej własność skarżącego, istnieje możliwość dojazdu poprzez wykorzystanie - posiadającej włączenie do drogi krajowej nr [...] – drogi niższej klasy tj. drogi gminnej (działka nr [...]), z którą od strony południowej, na odcinku około [...] m, ta nieruchomość graniczy.
Opierając się na tak poczynionych ustaleniach organ administracji stwierdził, że nie zachodzi tu wyjątkowa sytuacja, o której mowa w § 9 ust. 1 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. " w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie" (Dz U Nr 43 poz. 430).
Z treści zaświadczenia wydanego przez Urząd Gminy w K. z dnia [...] kwietnia 2005 r. wynika jednak, że droga oznaczona nr [...] w G., w myśl art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz U z 2004 r. Nr 204, poz. 2086) nie jest zaliczana do kategorii dróg gminnych.
Skarżący J.S. na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2005 r. oświadczył, że dojazd do działki nr [...] ma tylko poprzez drogę polną szerokości około [...] m, która nie jest drogą gminną, a poszczególne odcinki tej drogi są własnością właścicieli okolicznych działek.
Istnieje więc istotna rozbieżność między tym co ustalił organ administracji, a tym co wynika z zaświadczenia Urzędu Gminy w K. z dnia [...] kwietnia 2005 r. i co twierdzi skarżący.
Organ administracji nie wyjaśnił w sposób dostateczny w jaki sposób skarżący ma zapewniony dojazd do działki nr [...], co było okolicznością istotną dla rozstrzygnięcia tej sprawy.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracji powinien w szczególności wyjaśnić stan prawny działki nr [...] (czy działka ta w świetle obowiązujących przepisów jest drogą gminną).
Niewyjaśnienie przez organ administracji okoliczności faktycznych, istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, stanowiło naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy i w związku z tym obligowało Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U z 2002 r. Nr 153, poz 1270 z późn. zm), orzekł jak w sentencji wyroku.