Uzasadnienie
W dniu [...] czerwca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej, którą to skargę Sąd wyrokiem z dnia [...] października 2010 r. oddalił.
W dniu[...] grudnia 2010 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] lutego 2011 r., uwzględniając wniosek skarżącego, przyznano mu adwokata z urzędu.
Wyznaczona w sprawie adwokat I. G. poinformowała Sąd pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r., iż nie stwierdziła podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, wnosząc jednocześnie o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej z urzędu.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.). W przedmiotowej sprawie jedyną czynnością podjętą przez ustanowionego z urzędu adwokata występującego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w drugiej instancji było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie natomiast z § 18 ust. 1 pkt 2) ppkt b) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w sytuacji, gdy nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, wynosi 75% stawki minimalnej zawartej w pkt 1 omawianego przepisu.
W omawianej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w kwocie 13000 zł natomiast zgodnie z ust. 1 pkt 1 ppkt a) omawianego przepisu stawka minimalna w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, naliczana jest na podstawie § 6 omawianego rozporządzenia. W myśl § 6 pkt 5 tego rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł stawka minimalna wynosi 2400 zł.
W świetle powyższego zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2) ppkt) b stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie wynosi 1800 zł, przy czym w myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 414 zł.
W związku z powyższym, w myśl art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.