Uzasadnienie
R. K., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Z. (nazywany dalej "skarżącym") pismem z dnia 12 lutego 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym
Pismem z dnia 27 maja 2013 r. skarżący cofnął skargę na ww. decyzję.
W uzasadnieniu pisma skarżący podał, że prowadzona przez niego firma Z. już nie istnieje z uwagi na utratę płynności finansowej. Działalność została zamknięta w marcu 2011 r. i wykreślona z rejestru w czerwcu 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W myśl art. 60 p.p.s.a., skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W przedmiotowej sprawie skarżący pismem z dnia 27 maja 2013 r. cofnął skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2011 r.
Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek skarżącego niedopuszczalnym. W związku z powyższym, cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne i prawnie skuteczne.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Odnośnie pkt 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.