Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r. nr [...] Urząd Patentowy RP dokonał na rzecz [...] A. G., zwany dalej "skarżącym", rejestracji znaku towarowego słowno-graficznego TRYBUNA LUDU, z pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 1991 r., wpisując ten znak do rejestru znaków towarowych pod numerem [...]. Znak towarowy przeznaczony jest do oznaczania towarów w klasie towarowej 16: dzienniki, druki, czasopisma.
W dniu [...] marca 2001 r. "A." Sp. z o.o. w W., zwana dalej "spółką", złożyła wniosek o uznanie za wygasłe prawa z rejestracji znaku towarowego TRYBUNA LUDU. Swój interes prawny do złożenia powyższego wniosku uzasadniała wydawaniem dziennika TRYBUNA i odmową Urzędu Patentowego zarejestrowania tego oznaczenia w charakterze znaku towarowego, a to z uwagi na wcześniejsze zarejestrowanie na rzecz skarżącego znaku TRYBUNA LUDU. Wskazuje na nieużywanie przez skarżącego zarejestrowanego znaku towarowego. Jako podstawę prawną wniosku o uznanie za wygasłe prawa z rejestracji znaku towarowego TRYBUNA LUDU spółka wskazała przepis art. 25 pkt 3, art. 28 ust. 1 i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.), zwanej u.z.t. Stosownie do art. 25 pkt 3 powołanej ustawy prawo z rejestracji znaku towarowego wygasa wskutek nieużywania znaku.
W świetle art. 28 ust. 1 u.z.t. prawo z rejestracji znaku towarowego wygasa, jeżeli uprawniony nie używał tego znaku na terytorium Polski w okresie kolejnych trzech lat. Zgodnie zaś z art. 30 ust. 1 u.z.t. z wnioskiem o uznanie prawa z rejestracji znaku towarowego za wygasłe, jak również z wnioskiem o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego może wystąpić każdy, kto ma w tym interes prawny.
Skarżący wniósł o oddalenie wniosku. Akcentuje podejmowanie, jak dotychczas bezskutecznie, prób wznowienia wydawania tytułu prasowego TRYBUNA LUDU. Kwestionuje zarzut nieużywania spornego znaku towarowego. Zainicjował m.in. edycję internetową TRYBUNY LUDU, która funkcjonuje na portalu [...]
Decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] orzeczono wygaśnięcie prawa z rejestracji znaku towarowego słowno-graficznego TRYBUNA LUDU z dniem [...] marca 2001 r. Z uwagi na treść przepisu art. 315 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), zwanej p.w.p., która weszła w życie z dniem 22 sierpnia 2001 r., a więc już po złożeniu wniosku, sprawa, zdaniem Urzędu Patentowego RP, podlega ocenie przepisów dotychczasowych, to jest ustawy o znakach towarowych. Jak to ustalił wspomniany organ skarżący nie używał spornego znaku pomimo istnienia takiej powinności w świetle art. 13 ust. 1 i art. 28 ust. 4 u.z.t.
W skardze na powyższą decyzję, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący podnosi, iż od dnia decyzji o dokonaniu rejestracji znaku towarowego TRYBUNA LUDU do dnia złożenia wniosku o uznanie za wygasłe prawa z rejestracji tego znaku nie upłynęły trzy lata, o których mowa w art. 28 ust. 1 u.z.t. Kwestionuje również stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji w kwestii nieużywania wspomnianego znaku lub jego usprawiedliwionego nieużywania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
W świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej p.p.s.a.) sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi. Kontrolując zaskarżoną decyzję pod kątem powyższych kryteriów skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza prawo, przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.).
Zważywszy na wejście w życie ustawy Prawo własności przemysłowej już po złożeniu wniosku o wygaśnięcie prawa z rejestracji spornego znaku towarowego wymaga rozważenia kwestia czy przepisy tej ustawy mają zastosowanie w niniejszej sprawie. Jest o tyle istotne, iż cytowana ustawa wprowadza w tej mierze nowe rozwiązania prawne. I tak m.in. w świetle art. 169 ust. 1 p.w.p. prawo ochronne na znak towarowy wygasa na skutek nieużywania zarejestrowanego znaku towarowego w sposób rzeczywisty dla towarów objętych rejestracją w ciągu nieprzerwanego okresu pięciu lat, chyba że istnieją ważne powody jego nieużywania.
Natomiast, jak to już wyżej wskazano, na podstawie art. 28 ust. 1 u.z.t. można orzec wygaśnięcie prawa z rejestracji w wyniku nieużywania znaku towarowego w okresie kolejnych trzech lat. Powyższą kwestię regulują przepisy przejściowe przewidziane w art. 315 ust. 1 i 2 p.w.p. W myśl art. 315 ust. 1 p.w.p. prawa w zakresie wynalazków, wzorów użytkowych, wzorów zdobniczych, topografii układów scalonych, znaków towarowych oraz projektów racjonalizatorskich, istniejące w dniu wejścia w życie ustawy, pozostają w mocy. Do praw tych stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z ust. 2 cytowanego artykułu do stosunków prawnych powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Skoro więc rejestracja znaku towarowego TRYBUNA LUDU miała miejsce w dniu [...] czerwca 2000 r. w sprawie mają zastosowanie powołane przepisy ustawy o znakach towarowych.
Natomiast przepis art. 317 p.w.p., zgodnie z którym postępowanie sporne przed Urzędem Patentowym i postępowanie przed Komisją Odwoławczą przy Urzędzie Patentowym, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy Prawo własności przemysłowej toczy się od dnia wejścia w życie ustawy według jej przepisów, jest normą prawa procesowego, nie zaś prawa materialnego. Tym samym powołany wyżej przepis nie może przesądzać zagadnienia, który z przepisów prawa materialnego ma zastosowanie w niniejszej sprawi dla oceny przesłanek orzeczenia wygaśnięcia prawa z rejestracji znaku towarowego.
Przepisy art. 25 pkt 3 i art. 28 ust. 1 u.z.t., akcentujące wygaśnięcie, z powodu nieużywania w okresie kolejnych trzech lat, prawa z Rejestracji znaku towarowego, łączą omawiany skutek z uprzednim zarejestrowaniem znaku towarowego, który nie był używany. Okres kolejnych trzech lat nieużywania znaku towarowego w Polsce na potrzeby wydania decyzji orzekającej przez Urząd Patentowy RP wygaśnięcie prawa z rejestracji znaku towarowego, w sytuacji o której mowa w art. 28 ust. 1 u.z.t., nie może więc być liczony wcześniej niż od daty rejestracji takiego znaku. Taki był zresztą dotychczasowy kierunek orzecznictwa Urzędu Patentowego w omawianych sprawach, czego przykładem może być decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 1995 r. Sp. [...] (LEX nr 64299).
Natomiast, orzekając w zaskarżonej decyzji wygaśnięcie prawa z rejestracji znaku towarowego z dniem [...] marca 2001 r., Urząd Patentowy RP liczył kolejne trzy lata nieużywania omawianego znaku towarowego obejmujące w znacznej mierze również okres, gdy znak ten nie był jeszcze zarejestrowany. Rejestracja tego znaku towarowego miała miejsce, jak to już wskazano, decyzją z dnia [...] czerwca 2000 r. nr [...]. Tak więc nie można było, bez naruszenia art. 28 ust. 1 u.z.t., orzec o wygaśnięciu prawa z rejestracji omawianego znaku z dniem [...] marca 2001 r. Dodać także należy, iż decyzja orzekająca wygaśnięcie prawa z rejestracji znaku towarowego ma charakter decyzji konstytutywnej ze skutkiem ex tunc, licząc od dnia złożenia stosownego wniosku przez podmiot mający w tym interes prawny, jeżeli w dacie tego wniosku były spełnione ustawowe warunki dla wydania decyzji o wygaśnięciu prawa z rejestracji znaku towarowego, stosownie do przepisu art. 28 ust. 1 u.z.t.
Reasumując, najwcześniej od rejestracji znaku towarowego liczy się okres kolejnych trzech lat nieużywania znaku, o którym mowa w art. 28 ust. 1 u.z.t., uzasadniający ubieganie się przez podmiot mający w tym interes prawny o wydanie przez Urząd Patentowy RP decyzji o wygaśnięciu prawa z rejestracji tego znaku. Ustalenie skutku wygaśnięcia prawa z rejestracji znaku towarowego od dnia złożenia w tym przedmiocie stosownego wniosku możliwe jest tylko wówczas, gdy w dacie jego złożenia upłynął okres trzech lat nieużywania znaku, a ponadto gdy uprawniony nie wznowił używania znaku towarowego przed datą złożenia wniosku o wygaśnięcie prawa z rejestracji tego znaku, gdyż wówczas zniweczyłoby to możliwość ubiegania się o wygaśnięcie prawa z rejestracji znaku do czasu upływu kolejnych trzech lat nieużywania znaku.
W tym stanie sprawy zaskarżona decyzja, jako naruszająca prawo materialne, podlega uchyleniu (art. 145 § 1 pkt 1 litera a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej p.p.s.a.).
Na podstawie art. 152 p.p.s.a. stwierdzono, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu.
O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a.